Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Puste są myśli,
bo ostatnią fotografię z szuflady wspomnień
zamknięto na głucho wiecznym piórem śmiertelności.
Szukając pełni życia, czucia, wyobrażeń,
po raz kolejny nie udaje się odnaleźć nic
poza dnem szklanki.
Oszukiwanie niepamięci pamięcią (a czasami na odwrót)
w celu wyprowadzenia w pole logicznego myślenia,
działa jak placebo.
Cisza boli, i to czysto fizycznie.
Szum uwiera wszystkie zmysły.
Tylko wygrzebany z zakamarków mózgu,
obmyty niedopitym kieliszkiem szampana,
odkurzony mankietem białej koszuli
i wypolerowany przeszłością świetlanej przyszłości-
- ten uśmiech, łagodzi obyczaje.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Póki co, takowego słownika nie posiadam. Konwencjonalizm? Zawsze wiedziałam, że poprawianie tego, co się poprawić nie da, to nie jest robota dla mnie. Dziękuję za odwiedziny:).
Opublikowano

a mnie się podoba. trochę banalny tytuł (jakoś tak się przyjęło, że anioły to od razu banalnie, cóż) i za bardzo zbite dlatego fajnie by było popracować nad konstrukcją.
nie zniechęcać się i pisać, pisać, pisać. ja chętnie poczytam jeszcze.
Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • bądź dla mnie natchnieniem które w uniesieniu ponad obłoki swój welon roztacza szeroki   bądź wodą czystą, która w biegu w rzekę rwącą się zmienia z kilku kropel, ze strumienia   bądź jak sen, który w nocy skrycie do duszy samotnej się wkrada i serce rozbite z odłamków układa   i wiatrem, i łąką, i kwiatem i nocą, i dniem, bólem, cierpieniem bądź dla mnie wiecznym natchnieniem   w świecie niech każde drzewo mówi w liści nieprzerwanym szumie o miłości, spełnieniu, zadumie   niech każdy wschód słońca nadzieję w oczach rozpromienia bo w nich jest źródło spełnienia   a zachody nasze niech będą jak mandarynki pomarańczowe po nich sny żywe i kolorowe   a dzień nasz niech będzie miłością, która wieczności sięgnie i samego nieba dosięgnie   a noc, czarna i ciemna gwiazdami, księżycem śmiercią i życiem   a czas nasz niech będzie jak rzeka która w wieczności płynie i w wiecznej nicości zaginie   a my byśmy na zawsze trwali w natchnionej i zwykłej miłości my ludzie zwykli i prości
    • @iwonaroma kocham ten stan bez odpływania:)
    • @Czarek Płatak czuć w wersach to zasłuchanie w dzwięki muzyki...A być może tą muzyką jest właśnie cisza? Ciekawy jest motyw czoła- to oparcie ciszy o nie może być takim stanem zastygnięcia w zadumie...Pozdr:)
    • Byłaś    Gdzieś tam  W swoim świecie    I powrotów  Już nie było    A oklaski  Były tylko    Na chwilę    I uśmiechnięte twarze  Tam po drugiej stronie lustra...
    • Przestrzeń otulona była słońcem gdy jabłonie zakwitły soczystym spojrzeniem jeden gest tysiąc gwiazd z nienasyconym szeptem a w oczach twoich łzy całym moim światem chciały powiedzieć coś więcej spłoszone wirującym wiatrem i szyliśmy tą aleją ukołysaną snami chwyciłeś moje dłonie a cienie drzew za nami...     Autor fotografii: M. Lewandowska

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...