winogrona szklane

[trzecia kreska]

wysypałeś się po spętaniu na asfalty graniczne
a odbiłeś już kulkami na wysokość gdzie ci czarne liryczne
spojrzenie z oka wyrosło dla sakralnej zadumy refleksu
obłędnego tłumu w każdej jednej odbitej na wysokość
ludzi tylko dobrej woli

znowu zasłaniasz się piórkiem
koncertem zespołu z metalowym piórkiem
a zagłuszasz echem komunikantu od ścian żołądka
białego kręgu nie do strawienia
i szklanej kulki nie do połknięcia

ostry jak przejściowe ostrze
tak samotnie jak one się błyszczy przechodząc
do kolejnych oczodołów negocjując
ze szklanym spojrzeniem pustej widowni
aby samo odpadło i klaskało odbiciem
od granicznych dróg na dnie zachowań

[Rachel_Grass]

dla mnie zdecydowanie przegadane, ale to tylko moje skromne zdanie :)
chyba wrócę jeszcze i coś tam pomarudzę, ale dzisiaj leń mi na karku siedzi.

[IN]

poległam pod natłokiem myśli
oj, chyba głowa już nie ta... ;)

[Judyt]

zdaje się że jest to bardzo głęboki wiersz Autora
nasycony rozgoryczeniem, rozdrażnieniem, poruszeniem, niemocą, szukaniem
dużo tych kwestii zostało poruszonych delikatnie, także duchowych,racjonalnych
tak się widziało powyższe,jednak można coś wydobyć\ciepło pozdrawiam