poranek

[agnieszka sm]

ostatnia kropla
gorzkiej kawy
krzywizna szklanki
lśni wschodem
bladego słońca
smakuję w kawie
twoje zagryzione usta
i już dzwonią szyby
skostniałe od zimy
i już patrzą szyby
przez mgłę halki ciemną
niezapominajką
twojego spojrzenia
pokój pachnie
tym niebieskim światłem
pokój pachnie nim
tak mocno
w miękkość języka
w dołek obojczyka
w głęboką rysę
od policzka do warg
wżyna się pragnienie

[Robert_Siudak]

Ładne, zgrabne, z klimatem ;)

Zwłaszcza ten fragment

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam.

[Rachel_Grass]

och tak, klimat udało się wytworzyć magiczny :)
dam plusik, duży plusik, bo jak najbardziej ku tak się skłaniam.
pozdrawiam.

[Judyt]

atmosfera jest prawda
forma na pierwszy rzut oka
raczej nie, pozdr. ciepłe

[Don_Kebabbo]

Jest parę fajnych momentów.

krzywizna szklanki
lśni wschodem
bladego słońca
smakuję w kawie

To jest niezłe, ale 'zagryzione usta' już nie brzmią zbyt dobrze.
Można by pominąć dwa pierwsze wersy i zacząć wiersz od powyższych,
i dać po nich coś w rodzaju 'twoim ustom', co ładnie by się komponowało
(chociaż sama forma 'ustom' brzmi beznadziejnie, ale można wymyślić coś innego).

No i dobrze byłoby podzielić wiersz na strofy, bo w tej chwili wygląda jak pomnik na Westerplatte ;)

Pozdrawiam.