Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Twoje włosy złotem promień słońca w grzebień czesał.
Oczy jak dwa diamenty w tęczy skąpane z głębokiej wyszły toni.
Twarz anioła zazdrości w spojrzeniu męczy, aż wnętrze boli.
Trudno o ideał, Co ukryty w geniuszu? Boski, nie wyrzeźbił.

Kochać Ciebie, to za mało! Świątynie by stawiać, bić hołdy!
Ale, cóż mi tam w ów obraz malowany patrzeć w oczy zjawy.
Nie będę oddawał za Ciebie serca, dla jakieś próżnej mrzonki.
Bo Ty, też go nie masz! Bo, gdzie bym w tym widoku je odnalazł?

Choć w snach przychodzisz do mnie z innych wymiarów o! Pani.
Nigdy do drzwi moich, nie pukasz przenikasz z ducha przez ściany.
Jak mogę odrzucić, odtrącić się nie da! Dwa inne w czasie światy.

Jesteś moim kwitnącym słowem, co sypie w mowie kwiatami?
W zmysły zaglądasz w mój ogród, gdzie z lustra nie zobaczysz?
Został bym z tobą tam na zawsze, ale głos życia mnie woła! Budzi.

  • Odpowiedzi 101
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


co tam ptak: dlaczego piszesz takie badziewia? bo lepiej nie potrafisz.
ile można się uczyć? rozumiem 10 takich przykładów grafomanii ale z sygnaturki
wynika, że piszesz już co najmniej 2 lata! jesteś nierobem, leniem
co mu się nie chce poczytać trochę o warsztacie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


oceniam to co czytam i jest to grafomania. ktoś ma jak widać dużo czasu, ale
nie chce mu się najzwyczajniej w świecie poczytać czegokolwiek na temat swojego hobby.
przez 2 lata można się nauczyć nowego języka, co dopiero oszlifować ojczystą mowę.
w ten słodki wywód być ty wieczna indianina.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


to kilof na pusty łeb, a nie metaforyka. poza tym wiersz niedopracowany, jakby
go ktoś notował na brudno to i owo podczas czytania innego. nie podpieraj się
Nerudą - znasz niby hiszpański czy podpierasz się idiotycznymi nieraz tłumaczeniami jego sonetów? (notabene, nie najlepszych)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nie, ja tylko czytam nieraz to i owo i takie pisanie mnie potem uwiera.
sam pozjadałeś wszystkie rozumy bo nawet nie potrafisz porównać tych koszmarów
z innymi, dostrzec ich braków. najzwyczajniej w świecie zawstydzić się
z tego co tam na górze spłodziłeś w malignie (stąd pytanie, czy na pewno tylko pijesz?)
Opublikowano

Wstrentny; to bardzo proste."Jak budowa cepa".
Mówię tutaj o Twoim wierszu --->"Somnambulizm".

Somnambulizm (lunatyzm) to naukowy fenomen, którego nie udało się dotąd wyjaśnić. Cierpi na niego około 2,5% ludzi na świecie, dla których codzienny spacer podczas snu to nic nadzwyczajnego. 25% z nich może wyrządzić sobie krzywdę niebezpiecznymi narzędziami czy też ostrymi krawędziami przedmiotów. Część z nich potrafi wychodzić za okno i spacerować po parapecie, inni wsiadają do samochodu próbując odjechać.

Ave!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


no nie... ciągle nie łapiesz: to księżyc wychodzi nocą lunatykować.
w ciągu dnia nawet nie pamięta tego co robił. a choć widać go na niebie,
śpi tak grzecznie, że nikt nawet nie zwróci na niego uwagi.
wpadłbyś na takie coś?
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


w grzebień czesał? chyba: grzebieniem czesał, albo np. w kok uczesał
[quote]Oczy jak dwa diamenty w tęczy skąpane w głębokiej toni.
pomyśl - głęboka toń i tęcza to za mało żeby ją prześwietlić do dna.
mówisz o płyciźnie tej Pani.
[quote]Twarz anioła zazdrości w spojrzeniu męczy, aż wnętrze boli.
Trudno o ideał, Co ukryty w geniuszu? Boski, nie wyrzeźbił.
a co ma anioł do tego, że ona piękna? albo geniusz?

itd., po prostu ręce opadają. nie przemyślane, niedopracowane, pokrętne stylistyczne
i wklejone na łapu capu na dział dla Zaawansowanych. lepiej powiedz,
co czytałeś ostatnio, podaj linka do oryginalnego tekstu a nie kaszankę robisz z poezji.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nieomal poczułem to wykluwanie, ale przyszło porównanie, ziemia się podobnie wykluwa, pęka kontynent, ciekawe co to będzie? :))
    • trochę tajemnicze wersy można nazwać grypsem poetycznym, dla nielicznych, którym zazdroszczę bo nie cierpię niewiedzy :))
    • @Alicja_WysockaTe głowy to ciekawe instrumenty wiemy, że współdziałają z podświadomością, gdyby działały jeszcze z nadświadomością, to odpowiedzi zadowoliłyby naszą ciekawość i wrażliwość :), a wszystko dzięki kawie???:))) @NatuskaaZadajesz pytanie, które nie potrzebuje odpowiedzi albo się proszą o nie. Najlepszymi są te sprzeczne odpowiedzi, stawiasz na górnolotność i wpływ, na przeciw stanąć może rozsądek tłumiący, czyli np. niemożliwość wzlotu albo upadek jako rodzaj bierności. Wolę jednak podobnie, wpływać, niż biernie opływać ten stan rzeczy obok :)) Dziękuję za zainteresowanie bo daje mi to sygnał do dalszych eksperymentów poezyjnie filozoficznych :))
    • – Hej, słyszysz to? W korytarzu – mówi nerwowym szeptem. – Tak… To musiało wrócić… – Musimy się stąd wydostać, tylko trzeba znaleźć cichy sposób…   Wspomniany rytmiczny stukot wydaje być się szybszy i głośniejszy — Musi być zniecierpliwione…   – Wiem! Rzucę butelką, ono zainteresuje się nią, a my wybiegniemy z domu – niepewnie stwierdza. – Nie wydaje mi się, że damy tak radę… To jest o wiele silniejsze od nas… A wiesz, co się stanie, jak nas złapie, prawda? – Masz racje, z pewnością będzie chciało to zrobić… Jakiś inny pomysł? – Myślę, że musimy wyjść przez okno. Jest to najbezpieczniejsza rzecz, jaką możemy zrobić. – Tak, to jest to. Dobrze, że pod nim jest dach. Będzie mniejsza szansa, że spadniemy…   Lekko skradają się do parapetu i uchylają szybę. Stukot gasi się. Teraz słychać tylko tykanie zegara. W korytarzu rozbrzmiewa ledwo zauważalny głos: „Już czas” Wyłącza się tam światło.   – Cholera! Trzeba uciekać! – Dziewczyna wyskakuje przez okno na kafelkowy daszek. – Poczekaj na mnie! – Próbuje wdrapać na podokiennik, jednak nie potrafi.   Rozlega się dźwięk otwieranych drzwi. Przez kilka sekund jest cicho — jakby każdy oczekiwał, aż to nadejdzie. Nagle histeryczny krzyk chłopca, który łączy się z płaczem przyćmiewa wszystko. Nasila się i nasila i… Zmienia się na śmiech. Jego śmiech. Dziewka zeskakuje i biegnie, ratując życie.
    • @Poezja to życie, dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...