ul. Marii Curie - Skłodowskiej 151

[Konrad Ciok]

Wyszedłem, kiedy było jeszcze jasno. Względnie.
Dostałem telefon, że mogę spróbować oprzeć się
o rozhuśtane wiatrem słupy powietrza. Między nimi
miotałem się dłuższą chwilę. Zanim znalazłem
miejsce, odpowiednie by udać spoczynek.

We wszystko, jak zawsze, wplotła się muzyka.
Utwory, które nic dla Ciebie nie znaczą.
Kocham Cię za to, że nic.

Odłączyłem się po tym, jak powiedziałaś,
że to już kolejny (ostatni) raz i chcesz odejść,
bo dłużej tak nie można. (?) Trawy tu tyle,
że i ja jestem z niej; coroczne zwęglanie, ogień.
Źdźbła jak wypalone krowie kości.

Obracam się nerwowo: stacja benzynowa, ludziki
kręcące się przed dystrybutorem; osiedle ludzików.
Po drugiej stronie folie pełne koszonego siana.
Czekam na coś. Zmieniam perspektywę, kąt -
na mniej ostry. Szukam ciepła.

[Antoni Leszczyc]

Podoba mi się. Podoba mi się przede wszystkim Twój styl pisania; styl, który sprawia, że choć nie wszystko rozumiem - bo zapewne nie wszystko jestem w stanie - to pamiętam wiersz, pamiętam jego frazy i pamiętam atmosferę jaką z soba niesie. A przecież normalnie pamięć mam słabą.

I taka notka na marginesie: weź Ty z tej ulicy uciekaj! :-) Bo do mojego liceum trafisz. A tam same ostre kąty. I cięte ciało. To pedagogiczne.

Pozdrawiam, UJ :-)

[Konrad Ciok]

:)))) to jest na saaamym koncu skierniewic

[Seweryn Muszkowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pomijając już to, że telefon dostałeś (????) i nie widzę związku z dalszą częścią tego wersu, to jakiś nieelastyczny ten wiersz. Ot, peel miota się między słupami powietrza aż do czasu wiadomo jakiego.
No i co w związku z tym? a) autor rozgadał się, wiele nie powiedział b) sztuczne przerzutnie - zdanie ciągnie zdanie. siakaś proza poetycka tutaj wkrada się, walnięta enterami co rusz dla efektu widocznie; c) takie to wszystko stylizowane, schematyczne;

Druga i trzecia strofa - dosłowność, słownictwo typowe, z jedną ciekawą metaforą - która chyba pełni rolę cienkiego filaru, żeby reszta nie zawaliła się.

Czwarta strofa nadaje się na komentarz do łzawego programiku w TVN pod tytułem: "chłopak z osiedla - szara rzeczywistość czy tragedia?"

Podsumowując: taki tragi-słodko (czyt. banalny) wierszyk, w fatalny sposób napisany.

seweryn

[sub]Tekst był edytowany przez Seweryn Muszkowski dnia 22-05-2004 07:28.[/sub]