==Maluję słowem moje obrazy==

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

choćby nawet osobiście! (przepraszam, to przez tą Kamasutrę). pozdrawiam.

[Lilianna Szymochnik]

===Moja wielka niewiadoma?==


Moje życie to jak dusza w ten kamień rzucona
moja wielka niewiadoma? Zrodzona z iskry wszechświecie
stało się ciałem rzuconym z nieba, na ziemię,
czy Bóg był sprawca tego czynu - on nie wie?

Teraz żyję w tym okrutnym piekielnym świecie
kto moimi zmysłami kieruje? Kto prowadzi za rękę?
Jest tym pilotem, co statkiem kieruje z fali okrętem
w zamętach żywiołów z ognia wyprowadza - ratuje życie.

Och, życie które stało się stworzeniem w samym sobie
dokąd teraz idzie krętymi ścieżkami dzikiego ostępu
błądzi impasem szuka w ciemności śladów ku światłu!

Och, rzuć na mnie swoje spojrzenie zamknij słowa ustami
nie usypiaj w ten ogień, obudzi swoje uśpione oczęta,
abym w Tobie odnalazł - oddaj mi stery w te żagle z wiatrami.

[Lilianna Szymochnik]

Do - Adelka "Kotek" M.
"Żeby dobrym być potrzeba, któż tego nie wie?
dobry owoc rośnie, nie na każdym drzewie".

[Lilianna Szymochnik]

"Miłosierdzia niegodzień;
który go nikomu nie pokazał".

[Lilianna Szymochnik]

A z skąd Ty? Adelka "Kotek" jesteś, gdzie mieszkasz?
Ty mnie znasz, czy co? Mówiłaś, że możemy się spotkać nawet dzisiaj
- i to mnie zastanawia? Tak to w jakimś poście dosłownie odebrałem.
Adelka "Kotek usuń to z forum dyskusyjnego, bo sama się ośmieszasz.
Jeśli tego nie usuniesz, to nigdy się do Ciebie, nie odezwę:uwierz mi.
A to będzie Adelka "Kotek, jeszcze bardziej bolała zapewniam Ciebie.

[Lilianna Szymochnik]

Skąd ja mogę wiedzieć w prawdzie;Adelka "Kotek" M.
jak Ty wyglądasz z skąd? Musisz mnie w takim razie znać osobiście.

[Lilianna Szymochnik]

Adelka "Kotek" M.
Nic nie ma na siłę i na szantaż.
W taki sposób, nie osiągniesz celu!

[Lilianna Szymochnik]

Adelka "Kotek" M.powiem Tobie szczerze, czy ja Tobie, coś obiecałem?
Powiedziałem tylko, że możesz mnie kochać i że tego Tobie, nie mogę zabronić.
Za wszelką cenę pragniesz wyciągnąć, ode mnie odpowiedzieć - dosłowną.
Czy dałem Tobie osobiste słowo, że Ciebie kocham nie.Było na odwrót.

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a tu ostatnia tercyna tłumaczenia (nawet nie podałeś kto tłumaczył) sonetu Nerudy:

Oh, wedrzyj się we mnie twoimi płomiennymi ustami,
śledź mnie, jeśli chcesz, twoimi sennymi oczyma,
ale w twoim imieniu pozwól mi żeglować i spać.

tak właśnie wyglądają wszystkie wiersze które tu umieszczasz - wtórne, karykaturalnie poprzekręcane jak szyjki raków po uczcie i to jedyne co w nich twojego.
na dole przykłady czterech wierszy, których autorzy nie chełpią się,
że sami je napisali pomimo tego, że te bardzo różnią się od siebie
a to rymami, to ilością sylab w wersach, czy nawet treścią:


I
Niczym jak słońce są pani mojej oczy,
Koral jest od jej warg o wiele czerwieńszy,
Jeśli śnieg to biel, czemuż jej piersi mroczne,
Jeśli włos to nić --- czarne nici ją wieńczą.

Widziałem róże zamszowe --- biel i czerwień,
Lecz nie takie róże są na jej policzkach,
A niektóre wonie podziwiać przyjemniej
Od oddechu, który ma pani wydycha.

Uwielbiam jej słuchać, mimo iż dobrze wiem,
Że muzyka ma bardziej rozkoszne brzmienie;
Choć nie widziałem bogini i ruchów jej,
Pani mej stopy uderzają o ziemię.

I wciąż tak myślę: rzadkie me kochanie,
Bo wszystko mu kłamie przez złe porównanie.

Aleksy Schubert

II
Nie słońcem jest ten promień, co z oczu jej pada;
Czerwień jej warg ma odcień bledszy niż korale,
Przy bieli śniegu pierś jej wydaje się śniada,
Włos jej to włos - nie w złocie wyrzeźbione fale.
Znam róże, których białość przechodzi w purpurę,
Lecz nie takie się róże rumienią w jej cerze;
Rozkoszniejszą woń mają perfumy niektóre
Niż tchnienie mojej miłej - nie więcej niż świeże.
Lubię dźwięk jej słów - przecie, gdy muzyka płynie,
Czulej mnie ukołysze brzmieniami błogiemi;
Przyznaję, nie widziałem, jak chodzą boginie,
Jedno wiem: moja stąpa po realnej ziemi.
Lecz w oczach mych przyćmiewa - powiem bez wahania -
Wszystko, czym ją fałszywe czynią porównania.

Stanisław Barańczak


III
Pulsujących złocistości brzasku nie otula rzęsami,
Bledsze od korali ma wargi szkarłatem zdobione,
Alabastrem nie powleka krągłości między ramionami,
Hebanową miękkością policzki ma otoczone.

Widziałem białe róże i karminu płomień,
Którego na jej cerze nie dostrzegam cienia,
A niektóre pachnidła, więcej są mi drogie,
Od tkliwej pieszczoty jej ciepłego tchnienia.

Najsłodszą melodią głos jej, który umiłowałem,
Choć wiem, jak piękna może być muzyka,
Nigdy zwiewnej nimfy, błądzącej nie widziałem,
Moja kochanka ziemię stopami dotyka.

I myślę, jak dziwnym zjawiskiem jest moje kochanie,
Skoro kłamliwie ją maluje wszelkie porównanie.

fraulein Y


IV
W oczach kochanki mojej słońce lśni,
Czerwień korali barwę warg przerasta,
Przy bieli śniegu smagłe są jej piersi,
Włos jak drut czarny jej głowę porasta.

Róże z Damaszku znam, białoczerwone,
Lecz na jej licu róż tych nie dostrzegam;
I znam pachnidła wonią nasycone
Milszą niż tchnienie, co z jej ust wybiega.

Lubię, gdy mówi, lecz wiem doskonale,
Że stokroć bardziej mnie muzyka wzrusza;
Bogiń chodzących nie widziałem wcale,

A wiem, że miła ciężko się porusza.
Lecz, nad Niebiosa, jest warta kochania
Ponad fałszywe wszelkie porównania!

Maciej Słomczyński