lekturowy awers-rewers

[JacekSojan]

ten platoński pesymizm
wyrażony nomen omen
w dziele Prawa
zmierzał najwyraźniej w lewo

wizja degeneracji ustrojów
od arystokracji
przez demokrację do ochlokracji i tyranii
nie była wygodna dla współczesnych utopistów
władców

lud
języczek u wagi dziejów
motłoch dobra gromadzący i dóbr używający
wróg arystokracji czyli wróg wszystkiego
co przeciw ciału co niezrozumiałe

ofiarne zwierzę tyranii
dziecię demokracji zawsze w roli cyrkowego widza
z lizakiem obiecanek wciśniętym
w rozkrzyczaną buzię

i w tej samej księdze
idea państwa doskonałego

tak doskonałego
że zamieszkałego przez manekiny
poruszane zdalnie myślą filozofa

jak kusząca to idea
czytamy w biografiach Robespierre’a
Lenina Stalina Mao Saddama Husajna

państwo idealne
z idealnym porządkiem
sprawiedliwie i równo ustawionych krzyży

zamiast budować idealne klatki
czy nie lepiej zadbać o doskonalenie siebie
co nie oznacza pozbywania się problemów
przeciwnie
jak zawsze gdy bierze się odpowiedzialność
za własne idee

[amerrozzo]

Ale lektura!
Może to wyrzucanie Platonowi jego utopijnych wizji nie jest już dzisiaj oryginalne, ani specjalnie trudne, niemniej ja bawiłem się świetnie, czytając ten wiersz.
Zgrzyt nastąpił tylko w wersie, w którym jest kilka nazw własnych. Mamy tam Lenina, Stalina, Mao i Saddama Husajna. Dwie pierwsze nazwy to nazwiska, trzecia nazwa to imię, czwarta imię i nazwisko. Nie lepiej po prostu "zasadzić" samymi nazwiskami? Wprawdzie "Husajn" to niezwykle popularna nazwa, niemniej każdy chyba będzie wiedział, o kogo chodzi. To oczywiście taki niuans, ale to mi nie pasuje, toteż mówię.

Bardzo, bardzo na tak. Spieszę się i muszę już iść, a chciałem jeszcze kilka komplementów rzucić ;(

Zostawię więc po prostu dużego plusa (+).

Pozdrawiam.

[Waldemar Talar]

trudny wiersz ale zrozumiały- zakończenie super .
pozdrawiam Waldemar

[Krzysztof Adam Meler]

Nie wiem czy to celowe, ale ostatni dystych ma, moim zdaniem, charakter publicystycznego pytania. Zbyt dużo zatem w nim, moim zdaniem, prozaizmu.

Poza tym podoba mi się epokowe w pewnym sensie zestawienie. Czyni to wiersz swego rodzaju rozliczeniem, niepozbawionym zasadnie stawianych wniosków.

Prezentowany w ten sposób przegląd indukcji filozofii na państwo jest bardzo wciągający.

Jednak jak mówię, końcówka, moim zdaniem...

Pozdrawiam, K. Meler.

bdb

[MARIUSZ RAKOSKI]

To ten dobry wiersz dla dorosłych? No nie wiem proszę Pana, czy jest on aż tak wielki...

po pierwsze; nie byłbym w 100 proc. pewnien, czy myśl Platona co do sprawy Państwa i jego ustroju miała charakter lewicowy, o ile lewicowe można nazwać poglądy typu "jednostka musi podporządkować się państwu" na rzecz dobra tegoż państwa, poza tym Platon miał zapędy tyranistyczne, chciał - jak doskonale pan wie -aby państwo sprawowało kontrolę nad obywatelem! PRl wypisz wymaluj!

po drugie; nie powie mi chyba pan, że jest to czysta poezja z krwi i kości?

po trzecie; fakt faktem nie jest to tekst dla dziciuchów... nie powiem, błyskotliwości panu nie można odmówić... nie jest to nic, ale też nie coś wielkiego - przynajmniej dla mnie. I proszę wybaczyć mi moje prawo do wyrażania opinii :) niestety, demokracja jednak, Platon by się zawiódł biedaczek... pozdrawiam b.

[Stefan_Rewiński]

O m. c. Soktates.

[JacekSojan]

amerrozzo.;
w każdym razie wiadomo o kogo chodzi;
poezja to jednak nie buchalteria, i urozmaicenie sposobu podawania postaci wydaje mi się pożądane;
pozdrawiam!
:) J.S

Waldemar Talar.;
"zrozumiały"; i dla mnie sprzedanie takiego tematu w sposób zrozumiały to komplement;
dzięki;
pozdrawiam! :) J.S

Krzysztof Adam Meler.;
nie mam złudzeń, można dążyć do idealnego wiersza, sposobu wypowiedzi, a jednak zawsze okazuje się, że coś kuleje; może rzeczywiście zakończenie (ostatnia strofa) niepotrzebne?

MARIUSZ RAKOSKI;
to pan ocenia ten wiersz, ja tylko biorę za niego odpowiedzialność intelektualną; i artystyczną; wątpliwości zawsze są obecne - bo jednak pomiędzy ideałem a rzeczywistością jest przepaść, o której zapominają twórcy nowych ustrojów z inspiracji Platona;
i nie ma większej tyranii, niż tyrania demokracji, tyrania większości, a więc przeciętności; niestety...
nie odpowiem Panu, co to jest "czysta poezja z krwi i kości", bo nie wiem, choć intuicja mi mówi, że za przykład takiej poezji mogę podać np. poemat Władysława Sebyły: "Koncert egotyczny" lub "Obrazy myśli"; albo i Norwida "Czułość"; mogę wskazać, ale powiedzieć nie mogę, bo to sama czysta poezja mówi sama za siebie;
pozdrawiam! J.S

Stefan Rewiński.; O m. c. Soktates.
?
j.s

[Krzysztof Adam Meler]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie, zakończenie jest potrzebne jako celna i uderzająca puenta. Pierwotny dystych powinien zatem ulec modyfikacji, jednak fizycznie końcówka jest niezbędna, jakkolwiek to zabrzmi;)

[MARIUSZ RAKOSKI]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

proszę pana, może i oceniam, ale podkreślam tylko podług własnego widzimisię... czytsa poezja z krwi i kości? nie, nie żaden Norwid tym bardziej Sebyła, żadna szkoła, żadna osoba ... i chociaż ten wiersz czta się lekko, przyjemnie (nie powiedziałbym, że jest trudny... kawa została wyłożona na ławę przez nazwiska) to mną nie wstrząsnął i nie wywołał żadnych emocji...może kwestia odmiennej wrażliwości :)... osobiście wolę tyranię przeciętności, niż tyranię despotów i morderców... muszę powiedzieć, że miło mnie pan zaskoczył, spodziewałem się zjadliwej riposty :)
pozdrawiam b.

[JacekSojan]

"muszę powiedzieć, że miło mnie pan zaskoczył, spodziewałem się zjadliwej riposty :)"
Mariusz Rakoski
no i widzi Pan, jeśli nie wiersz, to autor zaskoczy...życie jest pełne niespodzianek, ale ja miałbym większe zaufanie do wierszy - jakie są każdy widzi;
i dla mnie poeta i wielkoduszność to synonimy i bardzo mi zależy by i innych do tego przekonać;
pozdrawiam; :)
J.S

[Messalin_Nagietka]

a po ideach trza na wzorowy taboret
zwany krzesłem a dla innych łóżkiem

chyba za dużo tu polityki, wiązania
wszystkiego w karuzelę, jakoś
odpadłem po pierwszych linijkach,
Jacku - czy to nie był wysiłek?
MN

[JacekSojan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

historiozofia to nie polityka;
"wysiłek"? w pisaniu nie -może tak jest w czytaniu...choć zdania są tu podzielone;
czy ten wiersz tak Cię zmęczył - sążnisty balladzisto? (!)
pozdrawiam!
:) J.S

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

historiozofia to nie polityka;
"wysiłek"? w pisaniu nie -może tak jest w czytaniu...choć zdania są tu podzielone;
czy ten wiersz tak Cię zmęczył - sążnisty balladzisto? (!)
pozdrawiam!
:) J.S
kiedyś Jacku doszedem do tego, ze jak się idzie do jednego to po drodze można używać szereg rzeczy, natomiast tu mamy do czynienia z wieloma rzeczami i odgałęzieniami, to rozprasza
MN

[JacekSojan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

historiozofia to nie polityka;
"wysiłek"? w pisaniu nie -może tak jest w czytaniu...choć zdania są tu podzielone;
czy ten wiersz tak Cię zmęczył - sążnisty balladzisto? (!)
pozdrawiam!
:) J.S
kiedyś Jacku doszedem do tego, ze jak się idzie do jednego to po drodze można używać szereg rzeczy, natomiast tu mamy do czynienia z wieloma rzeczami i odgałęzieniami, to rozprasza
MN

z tym nie zgodziłbym się; wiersz zbiera - ale jest monotematyczny;
J.S

[Lilianna Szymochnik]

Istnieje jeszcze inny ustrój na świecie
o którym mało kto tutaj, co o nim wie?
A epitafia Jacku pisze się dla osób, które odeszły.
To wstyd i hańba i obraza: kogoś chować jeszcze za życia.
Uważaj!... żeby Ciebie nie pochowano.

Ma Tobie o tym przypomninać.

Epitafium, lit. – napis na nagrobku lub pomniku upamiętniającym zmarłego. Także sam taki pomnik w postaci płyty czy tablicy z napisem ku czci zmarłego, najczęściej nie w miejscu pochówku, lecz w innym miejscu związanym z daną osobą, np. w kościele, na ścianie, filarze lub posadzce.

Także utwór literacki poświęcony pamięci zmarłego.

Ave! J.L.S

[JacekSojan]

Lilianna Szymochnik;
co ma piernik do wiatraka? czyli epitafium do zamieszczonego tekstu? to może jeszcze pogadamy o cenach jaj i drobiu na miejskich targach?
ad rem! - Artysto, ad rem!
J.S

a wiersze swoje bardzo proszę zamieszczać osobno pod własnym nickiem a nie śmiecić pod innymi;
więc tym razem proszę To swoje stąd usunąć, bo nijak To nie korensponduje z moim wierszem...
za co z góry dziękuję!
J.S

[Lilianna Szymochnik]

Pisze o politycznych ustrojach, a polityków za życia chowa - paranoja.

[Andrzej Ludwiczak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

-Lilianie trafiłeś,przecież każdy z tych panów uwiecznionych przez J.S. kreował w pełni świadomie siebie jako postać polityczną, a nie był tylko osobą z krwi i kości.Tej to postaci (kreowanej)J.S. pisze epitafia.I bardzo dobrze,taka kronika upamiętniająca aktorów grających różne role w politycznym sektaklu.Aktorów tragicznych, komicznych, dramatycznych i w większości idiotów, razem wziętych.Czy nie można napisać epitafium dla byłego prezia, kreującego się na męża stanu, a w zaciszu pałacu chlającego na umór?...można i trzeba bo rodzi się pytanie o powagę podpisywanych przez jegomościa prawa, za które my płacimy. Dzieło pana J.S. ukazuje ich prawdziwe oblicze, które chcieli przed nami ukryć, a dzięki autorowi zostało uwiecznione.Uważam, dzieło J.S. powinno być kontynuowane.

ciach

[JacekSojan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

-Lilianie trafiłeś,przecież każdy z tych panów uwiecznionych przez J.S. kreował w pełni świadomie siebie jako postać polityczną, a nie był tylko osobą z krwi i kości.Tej to postaci (kreowanej)J.S. pisze epitafia.I bardzo dobrze,taka kronika upamiętniająca aktorów grających różne role w politycznym sektaklu.Aktorów tragicznych, komicznych, dramatycznych i w większości idiotów, razem wziętych.Czy nie można napisać epitafium dla byłego prezia, kreującego się na męża stanu, a w zaciszu pałacu chlającego na umór?...można i trzeba bo rodzi się pytanie o powagę podpisywanych przez jegomościa prawa, za które my płacimy. Dzieło pana J.S. ukazuje ich prawdziwe oblicze, które chcieli przed nami ukryć, a dzięki autorowi zostało uwiecznione.Uważam, dzieło J.S. powinno być kontynuowane.

ciach

podpisuję się, oburęcznie!
:) J.S