Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

miłości ogniem pała Zonedzik do świeżej jak pąk Zonedki
i z odległości stroniczki piątej śle jej sonety w start zetki
w zapalczywości uczuć na stronie raz po raz tchnie do niej wierszem
ona w liryków wieńce wpleciona nie chce do piątej iść z pierwszej

spod forum rzęs mu błyska haiku on erotykiem nawija
poczekaj Zondku jeszcze troszeczkę on zaś jej że się nie wstrzyma
w bukiet limeryk debiutem wciska na orgu chce już ją pieścić
swej gorącości w zetkę nie wetknie bo się terminem nie zmieści

ona skłonności późnej rozkwitem wzlatuje jak do ciem świeca
w szaleństwie uczuć oto przysięga że mu coś kiedyś obieca
aż przyszedł piątek północ wybiła i podniósł się wielki lament
pan Zet na zetce nie ulegając konkursu zrobił remanent

Zonedka już chce Zoned nie sięga taki tu morał zagości
że pierwsza lepsza chociaż obieca nie może dać ci miłości

Opublikowano

Oj, babo, oj, babo - masz placek!
;)
Toż to świadectwo świra, które ogarnęło portal - pora najwyższa kończyć, bo się nam panie i panowie Zonedostwo rozmnożą niemożebnie i z....ją forum, jak króliki ;)
pzdr. b
ps. morał dyskusyjny, niejedne męskie serce złamie ;>

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dziękuję jak niewiemco!
Pozdrowienie miłe jeszcze do mnie echo niesie
a placek paruje, dla Ciebie Ewko wszystkie bakalie
i śmietanka też - potrójna!
Łojej, cosik mnie łamie w krzyżu!
jeh,jeh,jeh!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



........nadchodzi koniec zonedu - kończcie panie i panowie, wstydu oszczędźcie......
sobie proszę nie robić obciachu takimi "oryginalnymi" zawodzeniami
b


Nie rozumiem o co właściwie Panu chodzi?... moje zdanie jest następujące; zonedy niczemu nie służą, no może przekamarzaniu, który zoned jest bardziej żenujący... co do obciachów... proszę pana, niemal wszystkie "wiersze" z dwóch ostatnich stron, to jeden wielki obciach... ale to tylko moja opinia, i proszę ją uszanować. Pozdrawiam.
Opublikowano

. morał dyskusyjny, niejedne męskie serce złamie ;>
Ostatnio edytowany przez Bogdan Zdanowicz (Wczoraj 21:43:21)
--------------------------------------------------------------------------------
Dnia: Wczoraj 21:42:55, napisał(a): Bogdan Zdanowicz

i babskie, i babskie!

koronkowa robota, Babo Koronczarko;
J.S

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



........nadchodzi koniec zonedu - kończcie panie i panowie, wstydu oszczędźcie......
nadejdzie, nadejdzie i to już jutro.
Szanuję Pana, ocenę przyjmuję - nie musi Pana bawić to co innych
ale jakiem baba - choć i skończę, to wstydem nie zapłonę -
chyba, że Pan się uśmiechnie i mi pomacha!
Życzę radości i odrobinę luzu, po karnawale przyjdzie
czas na smutki!
Miło mi, że Pan wpadł. Rzekłam - hej!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



........nadchodzi koniec zonedu - kończcie panie i panowie, wstydu oszczędźcie......
sobie proszę nie robić obciachu takimi "oryginalnymi" zawodzeniami
b
dziękuję za wgląd i wstawiennictwo,
ja myślała dotąd, że zawodzenie to babska rzecz a tu - proszę;
chłop raz sobie zalamencił, aż mnie w trzewiach z śmichu kręci!
Hej!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ojoj! nie tylko baba zna życie; tak, babskie serce- tyż!
Mnie taki jeden w zamierzchłej przeszłości obiecał, że może mi kiedyś coś obieca, ja czekam
i te koronki dziergam i dziergam, tylko ostatnio staję w robocie, bo mi wychodzą same dziury.
Jak w przysłowiu: "obiecanki - cacanki a głupiemu staje!"
Ślę dziękczynne z wozu - heej!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



........nadchodzi koniec zonedu - kończcie panie i panowie, wstydu oszczędźcie......
nadejdzie, nadejdzie i to już jutro.
Szanuję Pana, ocenę przyjmuję - nie musi Pana bawić to co innych
ale jakiem baba - choć i skończę, to wstydem nie zapłonę -
chyba, że Pan się uśmiechnie i mi pomacha!
Życzę radości i odrobinę luzu, po karnawale przyjdzie
czas na smutki!
Miło mi, że Pan wpadł. Rzekłam - hej!


Witam,

he, karnawał? kto może nich się dobrze bawi... o karnawale, śmiechu i dobrym poczuciu humoru proszę Pani, można byłoby pisać w nieskończoność... cieszy mnie to, że szanuje Pani moją opinię i brak poczucia humoru :)... zapewniam jednak, że czasami się uśmiecham :) teraz do Pani :) Pozdrawiam cieplutko... nie ma co, trzeba zmieścić zoned...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nadejdzie, nadejdzie i to już jutro.
Szanuję Pana, ocenę przyjmuję - nie musi Pana bawić to co innych
ale jakiem baba - choć i skończę, to wstydem nie zapłonę -
chyba, że Pan się uśmiechnie i mi pomacha!
Życzę radości i odrobinę luzu, po karnawale przyjdzie
czas na smutki!
Miło mi, że Pan wpadł. Rzekłam - hej!


Witam,

he, karnawał? kto może nich się dobrze bawi... o karnawale, śmiechu i dobrym poczuciu humoru proszę Pani, można byłoby pisać w nieskończoność... cieszy mnie to, że szanuje Pani moją opinię i brak poczucia humoru :)... zapewniam jednak, że czasami się uśmiecham :) teraz do Pani :) Pozdrawiam cieplutko... nie ma co, trzeba zmieścić zoned...
Wiedziałam! Miły z Pana człek!
Zapłoniłam się jak młódka widząc Pana uśmiech!
Życzę dużo pomysłów i nowych wierszy,
chętnie przeczytam, już mi cieplutko -
naj - baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ciało powiedziało dam ci trochę banalnego bólu dobrze się w nim umiejscowimy   pójdę do przyjaciół może nie zobaczą prawdy
    • @Magdalena Już samo to jest darem.
    • nadzieja to zużyte bezdźwięczne - jakoś to będzie wyblakłe, zardzewiałe, nawet nie nudne  nie wiadomo po co - dziwne sny no koorva, to się zdziwisz walnie po umyśle  czarny kruk   wierzę w ciebie świecie bez burz  pozwól mi zetrzeć zapomnienia kurz  w bajecznym nastroju w pąkach dzikich róż  może to początek może koniec złudnych marzeń już    pomimo wszystko żyć się chce  zdziwienie zadziwić może cię     
    • Coś się kończy, coś się zaczyna:     Z sercem bolącym, z próżną nadzieją Chłopiec nuty rzewne wysłał w ciszę, A niech wiatry poniosą, niech zawieją – Załkał. – Na szybką odpowiedź liczę.   I zadaje pytanie o cel kroku tego: Do czego to prowadzi? Do czego?   W miłości zawiedziony – gdy on i ona, Lecz kres smutny i nieszczęsny: Rozstaniem miłość zakończona – Przeciera przemoczone rzęsy.   I zadaje pytanie o cel kroku tego: Do czego to prowadzi? Do czego?   A wiatr szemrze cicho, w śnie utula, Liść przyśniony, na nim dwa słowa, Pragnieniem do serca liść przytula, Budzi się – senna ciąży głowa.   I zadaje pytanie o cel kroku tego: Do czego to prowadzi? Do czego?   Na świat spod mokrego oka spogląda, Dookoła pustka zamiast lasu, Pustkę smętnym wzrokiem ogląda, Gdzie nic nie ma – nie ma czasu.   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?   I tylko liść na horyzontu kresie, Kręgi roztańczone wolno zatacza, Chłopca do liścia pragnienie niesie, Lecz czarna mgła liść otacza.   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?   Z czarnej mgły głos się wydobywa, Słuch drażnik, i po krótkiej chwili, Pojawia się dziewczyna jak żywa – Chłopiec płacze i głośno kwili.   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?   Lecz to duch, jakaś mara przeklęta Liść płonący w dłoni trzyma, A na liściu twarz dziewczyny zaklęta Patrzy nań pustymi oczyma.   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?   Głos dziewczyny powietrze przecina, Do głowy uderza jak huragan dziki, – Coś się kończy, coś się zaczyna, Niepotrzebne próby i uniki.   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?   Znikł obraz, znikła mara przeklęta, Chłopiec budzi się w zieleni lesie, Historia nie skończona, a zaczęta – Wiatr słowa natchnione niesie.   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?   Za uczucia odpłatą – rozczarowanie, Zbyt dużo miłości, zbyt serce gorące – Zostało gorzkich słów malowanie, I uczucia duszę do cna palące.   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?   Po której stronie, gdzie wina leżała? Myśli, zagubiony w wyobraźni lesie. Ona – na taką miłość zbyt mała. Zostały piosenki. Gdzie je wiatr poniesie?   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...