Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Błądzę w myślach,
jak w głębokim Oceanie.

Błądzę w myślach,
bo brak mi Ciebie.

Błądzę w myślach,
bo myślę o Tobie.

Błądzę w myślach,
bo Ty mi odbiersz sny,
to przez Ciebie
błądzę!

Błądzę w myślach,
bo Kocham Cię.

Błądzę ja, a nie Ty!
błądzę ja,ja,ja!
Błądzę ja...

Opublikowano

poeto a dokładnie?

wchodzę na szczyty,
najwiekszych gór,
boję się!
choć życie mi miłe,
ale nie wiem
czy nie spadnę w dół?

wchodzę coraz wyżej,
bo chcę dotrzeć do Ciebie,
ale nie wiem , czy wytrzymam,
bo szczyty coraz wyższe.

wchodzę coraz wyżej,
już prawie nieba sięgam ,
ale sił już mi brak,
nie wiem czy dotrę?

Spoglądam w dół,
wielka przepaść!
Ojj, co ja biedna zrobić mam?
Piąć się wyżej,
czy w otchłań spaść?
_________________
Poeto co myśisz:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • *** na rzęsach płatki topnieją w okamgnieniu zmywam makijaż     *** śnieg za koszulą oddaję ciepło w zamian lodowacieję     *** bałwan na progu ocieka suchym żartem woda po kostki      
    • @Berenika97  Bardzo dobrze, że odebrałaś inaczej. Im więcej ścieżek tym lepiej dla wierszydła;) Piękny i bardzo trafny komentarz. Masz nie tylko talent do pisania, ale też poetycki nosek;) Dziękuję <3
    • Rzędy zbyt wielu małych igiełek Wśród fałd jedwabiu wyłożonych  Błyszczą wspaniale jak garstka perełek Tonąć chcą wśród krwinek czerwonych    Zwłoki na stole już leżą cierpliwie Równiutko, schludnie, starannie  Czekają błagalnie aż ja je ożywie Do pracy się biorę zachłannie    Pierwsza igiełka - matematyka Druga żrąco chemicznie działa  Trzeci skalpelek - straszna fizyka Ich ruchy pewne jak funkcja stała    Ostatni element zaraz dołożę To ludzkie serce co prawdy szuka Potworem tym ludzkości zagrożę Bestii na imię nauka
    • Ogień znaliśmy, na kamieniach i pałkach polegaliśmy. Proste były myśli.   Dziś wymyślamy urządzenia. Jesteśmy symbolicznymi myśliwymi i głosimy uczone i straszne zarządzenia.   Przestajemy być braćmi zwierzęcymi - od rdzenia.      
    • Para   On gra Ma oczy i uszy zamknięte W niebiańską muzykę wplątane Ona zbiera z ulicy słowa Niesie rodziców na plecach W domu się chowa A tam gra niebiańska muzyka Taka jak w raju pewnie
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...