Jesteś

[Peo niebieska]

jak morze
co pienistą falą jak rzeźbiarz dłońmi
żłobi w skałach czasu historię...

jak powietrze
co w płuca nabrane łapczywie
to uchodzi, to wpływa bezszelestnie
odliczając oddech za oddechem

(ku nieskończoności)

Jesteś
jak słońce
co jasnością swych promieni radość przywraca
by chwile smutku przegonić w nieznane...

jak wiara
co sił dodaje w zwątpieniu
gdy wszystko wokół z porażką się zmaga
gdy wszystko wokół umiera....

jesteś...
jesteś mi potrzebny

[zak stanisława]

do czego, przepraszam?
skoro pranie musi sam...;))))

[ava mirabell]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

cięłabym; jak, co, to, by, gdy i to z nawiasu,
'czasu historię' beee
' wszystko wokół ' aż prosi o metaforę,
rozklonowane 'jesteś', daj się samodzielnie odnieść do znaczenia podmiotu lirycznego,
argumenty wystarczająco bronią jego wymiaru a i tytuł też zrobił swoje.

ciepłe wyznanie do dopracowania:)

pzdr; serdecznie;) zw - sze a.m.

[Mr.Suicide]

jak morze
co pienistą falą jak rzeźbiarz dłońmi
żłobi w skałach czasu historię ---> widać, że się trochę napociłaś przy tej metaforze,
ale wg mnie jest ona przeładowana. na dodatek
jak powietrze brzmi banalnie.
które łapczywie nabrane w płuca
uchodzi i wpływa bezszelestnie ---> nieco zmieniłem, ale nadal banalnie.
odliczając oddech za oddechem

jak słońce
które jasnością promieni przywraca radość
by chwile smutku przegonić w nieznane ---> wieje patosem i banałem.

jak wiara
która dodaje sił w zwątpieniu
gdy wszystko wokół umiera

jesteś mi potrzebny


generalnie wiersz jest słaby. aczkolwiek na tle niektórych grafomańskich wybryków,
prezentuje sie nawet nieźle. radziłbym jeszcze popracować.

pozdrawiam.