Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Weźmiesz czysty arkusz papieru.
Ze swej nieporadności wydobędziesz drgnienie serca.
W swej głupocie ubierzesz je w myśli bezduszne.
A swą naiwnością zapiszesz słowa puste i martwe.
Łzami radości i dumy okrasisz.
I pomyślisz w dodatku, żeś wielkim poetą.

Owocnej pracy
nad tworzeniem kolejnego „czegoś”,
co zwą wierszem,
życzę ja- początkujący magik.

Opublikowano

Weźmiesz czysty arkusz papieru.
1\ Ze swej nieporadności wydobędziesz drgnienie serca.
2\ W swej głupocie ubierzesz je w myśli bezduszne.
3\ A swą naiwnością zapiszesz słowa puste i martwe.
4\ Łzami radości i dumy okrasisz.
5\ I pomyślisz w dodatku, żeś wielkim poetą.

Owocnej pracy
nad tworzeniem kolejnego „czegoś”,
6\ co zwą wierszem,
życzę ja- początkujący magik



Ad.1

'swej' - a dlaczego nie 'swojej' ? moim zdaniem brzmi to zbyt patetycznie,
a tematyka wiersza nie jest szczególnie podniosła.
'serca' - w połączeniu ze słowem 'drgnienie' /które w ogóle nie istnieje/
brzmi to banalnie.

Ad.2

nie chciało mi się szczerze mówiąc konkretnie zaznaczać słów czy zwrotów,
które w moim mniemaniu powinny ulec zmianie, bo w zasadzie cała ta fraza
jest banalna; inwersja, patos.

Ad.3
'swą' - Ad.1
'słowa puste' - inwersja zupełnie tu nie pasuje. tworzy patetyczny nastrój,
który moim zdaniem nie ma prawa bytu w tym utworze.

Ad.4,5,6.

banał, patos.

jednym słowem - jeszcze wiele Ci brakuje. następnym razem proponuję złożyć
wizytę orgowemu warsztatowi, poczytać trochę współczesnych poetów. może
przy kolejnym podejściu będzie lepiej. życzę powodzenia.

Opublikowano

Mr.Suicide zrobił dość dobrą robotę rozpisując powyższe, a swoją drogą dobra metoda na wylewanie żali i całej reszty (jak dobrze pamiętam, ja zaczynałem w podobny sposób), ale po napisaniu schowaj do szuflady nich trochę czasu poleży, potem wyjmij i zacznij nad danym tekstem pracować (już zupełnie na chłodno), wtedy mogą wyjść na prawdę dobre rzeczy

a co do "wielkich poetów" to zdażyło mi się kiedyś omsknąć
"duże sprawy zostawmy wielkim poetom
a teraz nauczmy się kochać ołówki"("z przyjemnością") przepraszam, że zaśmicam ale tak mi się przypomiało
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszczym   Czasami mistrzowskie zniknięcie to tylko pretekst, by sprawdzić, czy niepewny pan zaryzykuje pościg. O, to takie jest życie - pełne ukrytych testów. :)
    • @andrew   Piękna myśl o tym, że odwaga to nie tylko uchylenie drzwi, ale przekroczenie progu. Podoba mi się ruch od "rozmyślania" do "smakowania" - od myśli do doświadczenia. I ten koniec- spotkanie siebie takim, o jakim się marzy - bardzo trafnie oddaje sens prawdziwej śmiałości.
    • słuchaj! nie mogę cię  posiąść zwykłą przemocą  więc wejdę przez uszy w trelach godowych stopniowo snując opowieść uśpię twą czujność      /Refren/ granica to skóra  nie daj się ranić  zostań moim agentem  sługą wierną komórka razem wzniesiemy świat bez granic razem nic nas nie zdoła zranić    patrz! niezdolny drzwiami  przez okna oczu wejdę  w liturgicznej szacie unosząc świętość przed którą w poczuciu  wspólnoty klękniesz    i dotknij! na fresku w starej świątyni  obudzę się w tobie cyfrowym strumieniem popłynę z mózgu do węzłów chłonnych systemu do źródeł tej opowieści      /outro/   byłem łowcą  jestem owcą 
    • @Leszek Piotr Laskowski   Piękne wspomnienie napisane z ogromnym wyczuciem klimatu tamtych lat. Wyobraźnia 6-latka nie miała granic! Opis tworzenia potwora z zębatki i siodełka oraz leżenia pół metra od pędzących aut ukazuje, jak kiedyś wyglądało dzieciństwo - zero ekranów, za to pełna wolność i odrobina ryzyka! Ta dziecięca samowolka, która dzisiejszych rodziców przyprawiłaby o zawał -to coś niesamowitego! Z przyjemnością przeczytałam - świetny rym!
    • @wiedźma   Bardzo nastrojowy wiersz. Ujęło mnie to niezwykle intymne spojrzenie na morze - jak na  łagodnego powiernika. Fraza "Szumi ci do ucha , To czego nie powiedziano"  - piękny obraz.  Czuć w tym tekście wieczorny spokój i zatrzymane ciepło.   Zamiast pocztówkowego krajobrazu jest tu bardzo kameralna, niemal szeptana przestrzeń.  Piękna, wyciszająca liryka. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...