Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Tu kaznodzieja leży Najmędrszy Największy
Bronka nigdy nie było Był zawsze kolektyw
Było dobro ludu I dobro przyszłości
Biedaczysko – o sobie zapomniał Z miłości

Z miłości do ludzkości W całym ambarasie
Pomylił naród z partią Z partią poniewczasie
Rozstał się Bo na patriotyzm zaniemógł Jak wielu
Rzeczpospolitą byłych sekretarzy zrobił z Pe-er-elu

I my uszanujmy pana profesora
Który zbawić ludzkość pragnie od przedszkola
Trybem urzędowo-prawnym Zza parafki
Komisji Światłych Natchnień Postępowej Czkawki

Opublikowano

Jacku , daj sobie spoko ze złosliwościami- czyżbyś nie tolerował negatywnych komentarzy? To był mój osobisty odbiór
Skoro tylko chcesz mieć same pozytywy, więc Ci napisze : WIERSZ JEST PIĘKNY!

pzdr


ps. zaznaczm , Pan B.G nie jest moim aidolem ( gdyby co)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



-ciężar prawdy przygniata bezgranicznie i niesprawiedliwie,zochydza brutalnie, narusza wrażliwość intelektualisty.
-więcej też proszę o postępie w postępie, ponieważ postęp jest postępowy, a nie jakiś zaścianek albo i co gorszego.....
-pozdrawiam serdecznie autora serii za serię

fik

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • uwielbiam kolor pelargonii na pelargoniach gdy sobie swawoli mam z pelargonii      światło na falach przepływamy przez dworzec zdrój z łabędziami     rozdzielają się  strumienie w żółtych oczach może rozdarły                
    • @LessLove   Dziękuję!  Muszę sobie teraz posłuchać - kilka razy, bo jestem wzrokowcem. :) 
    • @iwonaromaMgnienie krótkie, a cierpienie długaśne.  Jak w piosence "W życiu piękne są tylko chwile"      
    • Pan Młody   Spoglądam na nią długo, ona to czuje - widzę. Panna Młoda Osiada na mnie jego spojrzenie - gęste, odlane z twardej pewności. Zamieram u jego boku, jakby strach wrósł mi w kostki i pożarł ścieżki odwrotu. Pan Młody Tłum chciwie spija chwile, w kryształach wibruje gwar. Przytulam ją mocno do siebie, by wrosła w mój cień.   Panna Młoda   Kolejny toast. Rozdaję uśmiechy, dusząc się z wolna w klatce splecionej z oklasków i spojrzeń. Pan Młody   Zamykam jej dłoń w swojej, kciukiem oswajam chłód skóry. Jak posłusznie dziś błyszczy na jej palcu złoto. Panna Młoda   Moja dłoń opada jak zwiędły liść. Zimny kruszec ciągnie w głąb ziemi. Jeśli zastygnę, niczym rzeźba wycięta z lodu, może nawet nie pojmie, że we mnie nikogo nie ma.  
    • @Alicja_Wysocka   Uderzyło mnie to "na łeb na szyję" - to pewien rodzaj lotu. Środek bywa bezpieczniejszy, ale chyba mniej pamiętany.   "Za mało na wiersz, za dużo na myśl" - a dla mnie akurat w sam raz. To zdanie samo w sobie jest poetyckie. I to zapisane w nocy, między snem a jawą - teksty stamtąd mają inną wagę. Fajnie, że wstałaś. Takie rzeczy czekają tylko chwilę.   Serdecznie pozdrawiam. :)   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...