Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pięprzę miasto
tysiące domów
złamanych serc
lecz twój zapach
pośród zgnilizm
spranych kłamstw
przy mnie jest

i uciec stąd nie mogę
jesteś moim fundamentem
w żyłach pulsuje krew
i tylko ty i ja
gdzie przy bloku stoi blok
a nadgarstki myślą pocięte

a mówili, że miłości nie ma
że utopili ją w spirytusie
połamane załączali uśmiechy
pisząc wiersze bez wzruszeń
wierzyć ich gardłom musiałam
tak często budziłam się sama

bo jej nie ma w dziennikach
pełza po ścianach do każdego
szukając jej w ich statystkach
nigdy nie znalazłam niczego

odkryłam ją na twym prześcieradle
w twym uśmiechu w zdartych kolanach
w nieprzytomnie kojących nocach
wypełniła mnie po brzegi z rana

Opublikowano

pięprzę miasto
tysiące domów
i twój zapach
pośród zgnilizm
spranych kłamstw ---? może tak? mniej banalnie? Fajna złość wychodzi ;)

uciec stąd nie mogę
jesteś w żyłach
pulsuje krew
gdzie przy bloku stoi blok
a nadgarstki myślą pocięte

mówili że miłości nie ma
utopili w spirytusie
połamane uśmiechy
piszą wiersze bez wzruszeń
wierzą ich gardłom

bo jej nie ma w dziennikach
pełza po ścianach do każdego
szukając ich w statystkach

odkryłam ją na prześcieradle
w zdartych kolanach i
nieprzytomnych nocach
na brzegach ranem

Dużo, fajnych pomysłów, ale niektóre zdania psują banałem całość. Szybko coś skrobnąłem. Może zmiany w tym kierunku, wymazując te troszkę (nie obraź się) placzliwe deklaracje?
+/- jest tu coś.

Pancuś

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • bądź dla mnie natchnieniem które w uniesieniu ponad obłoki swój welon roztacza szeroki   bądź wodą czystą, która w biegu w rzekę rwącą się zmienia z kilku kropel, ze strumienia   bądź jak sen, który w nocy skrycie do duszy samotnej się wkrada i serce rozbite z odłamków układa   i wiatrem, i łąką, i kwiatem i nocą, i dniem, bólem, cierpieniem bądź dla mnie wiecznym natchnieniem   w świecie niech każde drzewo mówi w liści nieprzerwanym szumie o miłości, spełnieniu, zadumie   niech każdy wschód słońca nadzieję w oczach rozpromienia bo w nich jest źródło spełnienia   a zachody nasze niech będą jak mandarynki pomarańczowe po nich sny żywe i kolorowe   a dzień nasz niech będzie miłością, która wieczności sięgnie i samego nieba dosięgnie   a noc, czarna i ciemna gwiazdami, księżycem śmiercią i życiem   a czas nasz niech będzie jak rzeka która w wieczności płynie i w wiecznej nicości zaginie   a my byśmy na zawsze trwali w natchnionej i zwykłej miłości my ludzie zwykli i prości
    • @iwonaroma kocham ten stan bez odpływania:)
    • @Czarek Płatak czuć w wersach to zasłuchanie w dzwięki muzyki...A być może tą muzyką jest właśnie cisza? Ciekawy jest motyw czoła- to oparcie ciszy o nie może być takim stanem zastygnięcia w zadumie...Pozdr:)
    • Byłaś    Gdzieś tam  W swoim świecie    I powrotów  Już nie było    A oklaski  Były tylko    Na chwilę    I uśmiechnięte twarze  Tam po drugiej stronie lustra...
    • Przestrzeń otulona była słońcem gdy jabłonie zakwitły soczystym spojrzeniem jeden gest tysiąc gwiazd z nienasyconym szeptem a w oczach twoich łzy całym moim światem chciały powiedzieć coś więcej spłoszone wirującym wiatrem i szyliśmy tą aleją ukołysaną snami chwyciłeś moje dłonie a cienie drzew za nami...     Autor fotografii: M. Lewandowska

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...