Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

kup płyn do mycia sensu istnienia
tylko nasz proszek da tobie szczęście
pasta do zębów życie wybiela
czemu nie biegniesz do sklepu jeszcze?

tylko nasz proszek da tobie szczęście
bez drogich ubrań ty jesteś nikim
czemu nie biegniesz do sklepu jeszcze?
kupuj miłości pełne koszyki

bez drogich ubrań ty jesteś nikim
kup sobie krawat smutki przeminą
kupuj miłości pełne koszyki
kupuj i kupuj i ciesz się chwilą

kup sobie krawat smutki przeminą
kup płyn do mycia sensu istnienia
kupuj i kupuj i ciesz się chwilą
pasta do zębów życie wybiela

Opublikowano

Dzięki za komentarz.

Chyba wiem dlaczego Ci się podoba. Przeglądałem twoje wiersze i "Chemicznie" ma podobną tematykę. Lubimy wiersze, które mówią o tym co nas interesuje :).

Opublikowano

Tak, bo to ma być Pantum (nie wiem czy mi wyszło). www.poewiki.org/index.php/Pantum

Pantum jest znane jako "hipnotyzujący nawrót powtórzeń" jak czytam takie utwory innych ludzi to potrafię odpłynąć :) (zwłaszcza jak czytam trochę szybciej). Ta forma wydawała mi się wręcz wymarzona dla wiersza o reklamach, które się nam serwuje w telewizji niczym jakąś mantrę... kup kup kup OMMMMMMM :). Przoduje w tym Polsat - dwa bloki reklam pod rząd w przerwie jakiegoś filmu :).

Opublikowano

Strzał w dziesiątkę Johny. Polsat wiedzie prym w procederze tym (niestety). Nie znoszę oglądać filmów na Polsacie. Nerwicy można się nabawić. Wiersz spodobał mi się, nawet bardzo. Uwielbiam poezję rymowaną. Niestety Bozia poskąpiła mi talentu w tym dziale twórczości. Nie można mieć wszystkiego.. :-(.
Pozdrawiam/B.

  • 2 lata później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Księżyc zawsze  ma nieswoją twarz. Czasem stara się odzyskać rysy, zgubić ten profil.   Spogląda na mnie z uśmiechem, mruży któreś oko, ale brak mu życzliwości.   Targany zazdrością żałuje,  że nie skrył się za wzgórzami i patrzył, gdy oddychaliśmy głośniej.          
    • W  Weronie...   stoi dom który  nie jest twoim domem  balkon który nie jest  twoim balkonem nie czeka na  letnie śpiewy w poświacie miesiąca   byłaś Julią teraz nie jesteś  byłaś na balkonie oko błękitu nie było łagodne  a w kawie nie było Norwida  stał dom - dom pobielany bo dwór to nie był    ani gościniec  ani droga do Werony jesteś Julią  w negatywie  bo kochasz na stałe i wciąż jeszcze żyjesz  serce - piosnka Norwida  
    • Przeczytałem, na filmie się pośmiałem, przy wierszyku zamyśliłem. Serdeczności. 
    • Żyjemy by kochać  I być kochanym    A potem umieramy Odchodząc z niczym    Nadzy jak nas  Pan Bóg stworzył    I nie odradzamy się    Może tylko w myślach  Najbliższych nam osób    A zabawa dalej  Gdzieś tam trwa...
    • Słoik z miodem stoi tam, gdzie go postawiłaś. Zaschnięta żółta kropla na gwincie – twój ostatni odcisk palca, którego nie mam śmiałości zetrzeć. To teraz mój relikwiarz. W sypialni zapach jest najgorszy: mieszanka twoich perfum i tej dusznej, słodkawej woni, którą przyniosłem na swetrze z oddziału. Nie wietrzę. Boję się, że jak otworzę okno, to wywieje stąd resztki twojego imienia. Próbuję czytać, ale litery są jak martwe owady. W łazience dwie szczoteczki do zębów – jedna wciąż mokra, druga sucha od tygodnia, sztywna, jakby skamieniała z przerażenia. Patrzę na nią i czuję, jak drętwieje mi szczęka. Nie ma żadnego „ja” ani „to”. Jest tylko numer autobusu, który zawsze spóźnia się o 18:12, i fakt, że kupiłem dwa chleby, choć nie mam kogo karmić. Stoję nad zlewem i kruszę ten nadmiar do kosza, bo nawet ptaki na parapecie wydają się zbyt głośne, zbyt żywe, zbyt pewne jutrzejszego ziarna. Kiedy kładę się spać, przesuwam się na samą krawędź. Zostawiam ci miejsce. Zimna połowa materaca jest teraz jedynym dowodem na to, że kiedykolwiek istniał jakiś porządek świata. Słucham, jak stygną kaloryfery – to jedyny dialog, na jaki mnie jeszcze stać.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...