Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Roztopy

Gość

Przez Gość
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Ten wiersz dedykuję osobie
która mnie już i tak nie pamięta jak
zwinięty liść będę go pisał aż
miejsca mi zabraknie bo tchu
zabraknąć mi nie może bo niby
z czego z miłości ?

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dobre pytanie ! ;)
w bardzo ciasnym notesiku
ołówkiem koło dwunastej
w nocy
aż miejsca brakowało
ale na komputerze
wyrównałem zabiegi są celowe
Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




hmm wydaje mi sie, ze na dobre i na zle.
zwiniety lisc. rozumiem metafora. ale czego?
czasem trzeba mierzyc sily na zamiary.
i szukac oryginalnej drogi.
pozdrawiam

więcej wyobraźni panie Daniel
Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ciekawy zabieg i wykonanie :)

idź pan poukładać ksiażki na półce.
proszę o konstruktywne uwagi. pozdr.
Bogdan Zdanowicz

Bogdan Zdanowicz

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




"która mnie już i tak nie pamięta jak
zwinięty liść będę go pisał"
czy tu chodzi o to, że ta osoba nie pamięta, jak zwinietego liścia? jak o zwinięteym liściu? czy też o to, że jak zwiniety liść będę pisał (czyli peel w tzw. zwijce? ;D)?
Bardzo konstruktywna uwaga: KOSZ!
;)
pzdr. b
ps. proszę zauważyc, że poświęcam czas pana dziełu już po raz drugi - wcale nie oczekując podziękowania ;P
Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

chyba coś źle odczytałem tę pana uwagę,
nieważne....

chciałem by ten tekst był odbierany bardziej empirycznie
ta metafora być może nic nie znaczy, wyjąłem ją prosto z głowy
jest ona tylko wrażeniem, spoiwem mojego wytartego już
wspomnienia ze światem zewnętrznym
ten wiersz nie myśli chciałem by czuł

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • jan_komułzykant
      Zapis historii

      Przez jan_komułzykant · Opublikowano

      @huzarc

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        historii na nowo spisano tak wiele i w wielu z krwi słowo lecz sens błądzi z celem
    • vioara stelelor
      Uwolnienie

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      Każdy poeta napisał w swoim życiu jeden wiersz, którego szczerze nienawidzi, najmocniej ze wszystkich. Też mam taki.   Kunsztowny, piękny, z krwi i kości. Czytelnicy byli zachwyceni, lecz ja co wieczór próbuję go unicestwić, zasypać krater w sercu otwarty słowami. Daremnie strącam litery jak meteory w limbus - sens trwa, niezniszczalny. Nie cofnę już ruchów pióra.   Ten wiersz rozciął pełnię na dwie połowy - - jasną i ciemną. Jasna: noce, gdy płakałem ze szczęścia. Ciemna: to wszystko, co przyszło a posteriori. Oczy, dwa Jeziora Aralskie, pieką rdzą i solą.   Później stworzyłem jeszcze dziesiątki innych wierszy. Jestem w nich zaledwie barwnym hologramem, przemierzającym sterylne przestrzenie twojej obecności.   Wiem, że tamte wersy już się nie odstaną. Rzeczywistość została poruszona.   Karmię łąki czerwienią, fioletem; mogę być motylem, kwiatostanem, morską falą, a ludzką skórę zakopałem pod jabłonką w ogrodzie.   Tylko w drżeniu kropel rosy na liściach macierzanek pod twoimi stopami nadal żyje mój oddech.
    • Eretharos
      Dwa serca

      Przez Eretharos · Opublikowano

      Głosem w kadzidle rozlanym  złotym wiatrem złoty mróz  szumem serca które trwale  wyczekuje drżących ptasich słów.   Kiedyś zwiędnie poszybuje  pięknych liści szary blask  pójdę z tobą  pójdę szeptem  a w oddali trzepot gwiazd.
    • Waldemar_Talar_Talar
      Las pełen wzruszeń

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      miłość to brama piękne okno na świat   ona strażnikiem tego co się śni to uśmiech i łzy   miłość to kochanie to prawda która wciąż się tli   miłość to nie pogrzeb ani czas trudnych chwil   to niebo pełne  gwiazd oraz  czułych słów   miłość to kwitnący sad  to las pełen wzruszeń   tak moi drodzy  taka jest miłość radości czas
    • huzarc
      Zapis historii

      Przez huzarc · Opublikowano

      Czy możesz napisać historię  na nowo bez dżumy zwiędłych kwiatów i ołowiu wrysowanego w ukosy deszczu   Na moście dnia i nocy dotyku i bólu   Ostatni po nas czas zamknie myśl w kamieniu   Kto przyłoży do nich ucho   skoro dźwięk nawet echem niewybrzmianym w powietrzu   w łuku słońca zastygnie jak truchło cienia  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...