Lalkarz IV

[Sebastian_Pietrzak]

ten rozdział nazywa się Skrzyżowania śmierci - werble
w którym to spróbujemy się ustosunkować do tego
co nieuniknione - okres miodowy dobiegł końca

każdy człowiek jest mordercą
lecz tylko morderca traci resztki człowieczeństwa
zatem łatwo można stwierdzić;

cholera zagubiłem gdzieś resztę scenariusza
- myślnik komercyjny

na scenę wchodzi dziewczynka z głową lalki
przypiętą do kamizelki i ciąży

pewnego razu była sobie mała Zuzia
miała małe policzki ta mała Zuzia
lecz któregoś dnia pobladły
miała też dwie małe rączki
i te małe rączki jednej nocy
odleciały

ukłon

czy może układ łon
rozkłada się w twojej końcowej odsłonie
w ostatecznym ułamku oddechu który złowieszczy innym

a w międzyczasie w podziemiach rzeczywistości
każda charakteryzacja się rozmywa
każdy pokój jest atrapą a kolejny wschód słońca
całkowitym zaćmieniem waszego umysłu

wy
nie wy
dostaniecie się stąd
żywi
są pośród nas
lecz dawno temu

teraz tylko ból jedyny (adwo) kat
negocjuje na kilka frontów
i tworzy listy niezapomnianych rzeczy
które rozmawiają z nami jeszcze długo
po ostatnim bisie

[Rafał_Leniar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wytłuszczony fragment ciekawi mnie. Fajna gra znaczeń Klimat jest, metafory są (nawet dość ciekawe). Wiersz ze sobą zabiorę.
Tyle moich skromnych uwag/przemyśleń.

P.S. A następna część będzie?

Pozdrawiam.

[Sebastian_Pietrzak]

będzie jeszcze pełna wersja z ominiętym 3 aktem

[Stefan_Rewiński]

Ciekawy tekst, trochę przegadany, można trochę "wydelować". Pozdrawiam świątecznie.