Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

może

marti krűger
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

marti krűger

marti krűger

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

wylewam się na brzeg bez krwi i chwały – jak większość
bezbarwna – pluję w piach szumiąc, fal zawiścią.
magnetyzm na to zezwala.
od tamtej strony nie odgradza nas nic,

jedynie światło
które znosi granice między żywiołami, dniem a nocą;
dymi teraz wysoko. piach ni lodowaty, gorący
pochłania każdy słabnący litr wody; nim wycofa się zmieni
w ciężki gąszcz w głębi chmur niepamięcią przesiąkniętych.

to znów jak poszarpany płyn przez powietrzną falę
z uporem o nabrzeżny pas kamieni rozbijam się
jakby znaczyły drogę. a jednak
trawiony przez sól w skorupie zastygam. jeszcze przez mgnienie
jak samozapalna ciecz w ostatnim przyboju krzyk unoszę…
by zginąć w nierównym boju.

wmieszany w węzły wody, w jej spłaszczony dotyk
obrany z czucia, litości, oblodzony i poskręcany
wbrew wszelkiemu prawu
pozbawiony głębi wiary nieprzeniknionej
może już tonę w nie swym morzu

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Migrena
      Południe

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Lenore Grey   skrótowo rzecz ujmujac  to jest wiersz o tym, jak psyche, poddana intensywnemu 'światłu”, traci swoje deko racyjne formy i przechodzi przez konieczny moment rozpadu aby z fragmentów stworzyc coś, co nie jest już tylko obrazem, ale miejscem życia .   swoistą oazą, która powstaje nie mimo pęknięcia, lecz własnie   dzięki niemu .   czytam go  jako zapis wewnetrznego procesu, w którym psychika najpierw tworzy własne, estetyczne iluzje a następnie poddaje je działaniu bezlitosnego światła świadomości,    w tym sensie wiersz dotyka tego, co w psychologii głębi kojarzyłoby się z procesem indywiduacji u  Jung - rozpad form pozornych jest konieczny, żeby z materiału rozbitego, z 'ziaren”, mogła powstac nowa, bardziej prawdziwa struktura znaczenia. ale jednocześnie ten ruch ma w sobie coś z filozoficznej dialektyki, bliskiej myśleniu G Hegela.   teza (sztuczne piękno), antyteza (gest zniszczenia), synteza (witraż, a potem oaza).   ale to nie jest suchy schemat tylko  żywy proces .   a na poziomie  estetycznym wpisuje się to w przeciecie surrealizm i symbolizm .   bo u Ciebie obrazy są senne, nieciągłe, ale zarazem niosą cięzar znaczeń, które nie chcą się zamknąć w jednej interpretacji.   bliżej mu jednak do chłodnej, precyzyjnej wyobrazni niż do czystego chaosu.   myślę że to raczej kontrolowane przesunięcie rzeczywistości niż jej rozpad.       to jest bardzo ciekawy wiersz..   świetnie napisany.   tylko wymaga aby się w niego wkleić aby go dobrze warsztatowo i literacko rozczytać.     uważam że warto:))))  
    • Zbigniew Polit
      KUSICIELKA

      Przez Zbigniew Polit · Opublikowano

      Grzeszna klacz, haj w Pawłosiowie, Chciała konia mieć ku sobie. Przez lata hetera, Kusiła ogiera! Szczęście, że miał końskie zdrowie …
    • Charismafilos
      Do mnie

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @APM "do" jest kluczowe! :) Fandom pozdrawia ;)
    • Charismafilos
      Ona

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Nata_Kruk złota rada i dla chłopaka i dla dziewczyny, zawsze! i z odwagą ;)
    • Migrena
      kolory życia

      Przez Migrena · Opublikowano

      @bazyl_prost   ciekawe co te rybki czują?   o czym myślą przebierając płetwami?   rybki.   fajny wiersz:)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...