List do B.

[Mark Kitschmann]

Czemuś takim mnie stworzył
Innym walczyć kazałeś
Dałeś rozum i nogi
A mnie wziąłeś w opiekę
Z setek myśli powstałych
Wszystkie dziś w sobie noszę
Tyle pytań zadanych
Bez echa odpowiedzi
Tylko słodki smak życia
Na mych zmysłach osiada
Nie znam bólu za życia
Poznam męki po śmierci
Tak ból ten się nakłada
Strachem mętnej przyszłości
Tak moja walka staje
Się tanim zwyczajem
Prostym, istnym schematem
Który tylko chce płynąć

[Lena Achmatowicz]

"Innym walczyć kazałeś
Dałeś rozum i nogi"
sami sobie każemy. chyba daleko nam do bogów.
chyba, że wielu jest bogów, a jeden wyznawca.

zaręczam, że skoro powstał wiersz, jakiś rozum za tym się kryje, choć chyba ten rozum nie postawił na warsztat tekstu. polecam warsztat orgowy. serdecznie pozdrawiam

[Mr.Suicide]

zastanawiające - skoro bóg / Bóg coś rozkazał podmiotowi lirycznemu,
to znaczy, że zrobił z niego niezwykle ważną postać i obdarzył wieloma
pozytywnymi zdolnościami. czy podmiot liryczny jest wobec tego aniołem ?
idąc jednak dalej peel mówi, że nie zna bólu za życia - jest więc mordercą ?
może duchownym ? o czym nie byłby ten wiersz, zgadzam się z Leną,
bowiem Bóg dał nam własną wolę, niczego nam nie rozkazał. możemy robić,
co nam się żywnie podoba. utworowi brakuje więc logiki. chyba, że peel
uważa się za pewnego rodzaju proroka, medium. nawiązuje więc do tradycji
romantycznych. tak czy inaczej wiersz nie zachwyca i zachwycać nie będzie.
treść utworu przekazana jest w sposób banalny. nie ta epoka drogi Autorze.
radzę posłuchać się następnym razem Leny i zajrzeć do orgowego warsztatu.

pozdrawiam.

[Szugar]

a właściwie to jaki adresat ma problem?