Może to kochanie

[Lilianna Szymochnik]

Sam się pytam, pytam siebie - w nieskończenie.
jesteś moim objawieniem, tym cudem z natury.
Wcale, nie jest to marzenie, lecz realne fakty
"oczy moje" dużo widzą, a co mówi, powie serce?

Wciąż mnie dręczy niewiadoma? Załamuję ręce
dniem i nocą spać, nie daje - chodzę niespokojny.
głowa mocno rozbolała, puchną myśli - tracę zmyły!
już doprawdy nawet, nie wiem, co się ze mną dzieje.

Coś, nie daje mi spokoju - gnębi nieustannie
muszę wziąć się w garść doprawdy dojść do źródła prawdy.
Jeszcze wpadnę to w chorobę w obłędną depresje.

Ja, bez Ciebie żyć nie mogę - jesteś moją Lady.
Tak gwałtownie rozkochało - pewnie to kochanie,
moim ciałem zawładnęło w to uczucie męczy.

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

brawo Lilla! jesteś Szwejkiem poezji ,a teraz trzeba tylko Haška który to opisze.
pozwolisz?

[Lilianna Szymochnik]

Wracaj lepiej do warsztatu,
bo tam jest Twoje miejsce.
Wiem, że masz problemy
najbardziej na sonety.
Już zapada zmrok - więc na co czekasz?
"na chęć do życia, czy walkę z cnotą".

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pieprzysz, bo wiesz że każdy tak umie jak ty:

już zapada zmrok - na co czekasz kochana
moje serce tak długo czekało na Ciebie
niedoczekanie tej nocy do rana!
nawet Bóg na zgodę wzniósł księżyc na niebie

oceany się prężą, w czas naszej miłości
falowanie wody, falowanie chmur
fala się za falą przetacza przez kołdry
o moja psispiulko, o ja twój psi siur

nie spotkalo Cię jeszcze takie wielkie szczęście
i ja też, nie powiem, jestem przeszczęśliwy
bo przy Tobie swoje odnalazłem miejsce

i ten sonet piszę - najlepszy na świecie
a to, że się rytm, rymy jebią
to z miłości przecie!