X-Centauri

[wypłosz pospolity]

wieczór spłynął ulubionym kolorem,
odsłonił wozy nad głową.
dopiero nie dając najmniejszych oznak życia
można mówić o jego pełni.

od początku kręcę się tylko wokół własnej osi,
coraz więcej przyciągam, puchnę. chcę oświecić,
wywrócić ciało na lewą stronę, pokazać brzydotę
zżerającą od środka. daleko posunięty rozkład
na splotach i rozwidleniach. dlatego chowam się
we własnych promieniach, odwracam lustra,
zostawiam pustki w przygotowanych ramkach.

każdy ma swoją trajektorię zbawienia, współrzędne
samotnej gwiazdy. nie będę dłużej spadać spełniając
czyjeś życzenie. jeżeli się kiedyś skończę to tylko
wybuchem supernovej.

[egzegeta]

wypłoszu
ten wiersz przyciągnął mnie tytułem "astronomicznym",
i nie żałuję
/dawno temu coś tam zaliczałem i nawet korzystałem z rocznika astronomicznego/
- wstęp
środkowa - rozwinięcie - trzeba by trochę pogłówkować nad,
zakończenie "fachowe"
znać, że Autorowi nie obce są pojęcia takie jak rektascencja i deklinacja;)
"jeżeli się kiedyś skończę to tylko
wybuchem supernovej."

A supernowa nie mogłaby być?
Pozdrawiam

[Pancolek]

Ostatnia strofka bardzo dobra. Reszta, oczywiście, też na plus. Sprawnie napisany.
++

Pancuś

[Mr.Suicide]

ja w przeciwieństwie do egzegety nic nie zaliczałem, ale :

- po pierwszej strofie można wywnioskować, że podmiot liryczny dokonuje obserwacji nocnego
nieba. co więcej - podmiot liryczny lubi noc, a z pewnością jej barwy;
- podmiot liryczny /poniekąd myśliciel/ dokonuje analizy swoich ostatnich zachowań, sytuacji jakie
go spotkały /w nocy bowiem ma na to czas i odpowiednie warunki - cisza/;
- dowiadujemy się od niego, iż pragnie zmian, zmian radykalnych, kategorycznych, uwolnienia,
ale także w pewnym sensie iluminacji /nie chodzi tu raczej o sferę religijną/;
- nie chce on być dłużej czyimś podnóżkiem albo nieco łagodniej - osobą, która kroczy drogą do bólu
altruistyczną. droga ta jednak sprawia, iż peel traci siły, energię i chęci do życia ;
- jeżeli nastąpią jakieś przemiany - z pewnością okażą się one pozytywnymi. tak przynajmniej
wydaje się podmiotowi lirycznemu.

pointa bardzo, bardzo trafia. pozostałość naturalnie także. dobry wiersz.

pozdrawiam.

[Nessa Isilra]

Druga strofka tak trochę turpistyczna:)) i puchnięcie mi sie strasznie podoba:) i ostatnia bardzo bardzo:)

pozdrawian:) n.