czasem szukam czegoś co mam w ręce

[vice]

wtedy brak mi rąk

rzecz obchodząc to wcale jest niezła. nie
zła żeby nie powiedzieć dobra. nie zapeszyć.
czy to kolejny wzór którego odcięta bazuje co pi?

a co pi powie kiedy rzeczywistość zdejmie buty? pewnie
przyśni jej się kolejny ciąg cyfr i niedostępność
zaistnieje. znów. poproszę zero iksów i jednego

igreka. spadam stąd. czeka mnie najwyższy poziom
tej gry. kunsztowna cecha polski. a ja jestem polakiem.
i nie wstydzę się za wszystkich. biorę za normalność

że po wygranej chwilowo zakręcam deszcz wymagań.
żołądkowa gorzka albo hasz jak kto lubi. ja tam często
mieszam. iks z igrekiem myśl z emocją dom ze sobą

i cygański styl bycia z teraźniejszością za którą kiedyś;
gdy czas nie wpuści - uwzględniając ideały - podziękuję
rodzicom. przeczytałem tylko: co nie ma imienia nie istnieje

[seweryna żuryńska]

czytam, czytam i coraz bardziej się uśmiecham
pięknie naplątane
czasem też tak mam
jak za długo powtarzam wyraz tracę sens desygnatu
nierealny poziom abstrakcji
otrzeźwienia bywają różniste
gratuluję wiersza
pozdrawiam
seweryna

[Strzyga_vel_Strzyga]

dlaczego takie teksty, dobre, przechodzą tu niemal niezauważone?

no i brak rąk żeby znaleźć to co sie wymyka a co pragnie uchwycić ten tekst, i ta niemożność uchwycenia - uchwycona świetnie.