Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ona jest taka jak niedopełniony chleb
czekając na nią czuję więźbę powietrza
Domknięcie pod grafitową dachówką
w rozbełtanej czerwieni pryzmatów
pewnie ma być takie jak już ktoś wyśpiewał

Trotuar brzmi funkowym rytmem
Wycierałem chwiejnie te ulice
zanim odnalazłem pion
Ona jest tak olśniewająca
że banał mi cieknie spod palców

Zostawię nawiedzonym poetom
szukanie oryginalnych słów
Ich sedesowe natchnienie
rozgarnia mój nastrój
dodając perspektywy spojrzeniu

Autentyczność zabawne słowo
jestem jaki bywam
Miotam się zawracając sacrum
gdy profanum niesie zabawniej
Dla niej zrezygnuje ze świętości
do rana


(dla KK)

Opublikowano

Bez ściemy - dla mnie to najlepszy wiersz na aktualnej pierwszej stronie.

Tylko wobec "niedopełnionego chleba" czuję ambiwalentne emocje. Z jeden strony nie podoba mi się to złożenie, że chleb jest niedopełniony (jakoś niezgrabnie to wygląda: "niedopełniony" jakby zabrakło odpowiedniego słowa), a z drugiej strony porównanie do chleba ma w sobie coś erotycznego (moim zdaniem ;p).

3 strofa to mistrzostwa świata. "Sedesowe natchnienie" kojarzy się od razu z "Fontanną" Duchampa. Wprawdzie on chyba nie był poetą (możliwe że coś skrąbnął kiedyś, muszę znaleźć informacje), ale artystą owszem. Wiem, nie chodziło dokładnie o to, ale coś przeca muszę tu napisać ;-)

Cóż więcej? Nic do poprawy, wiersz zabieram w takiej postaci. Jestem zachwycony.

Pozdrawiam.

Opublikowano

www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?id=66101#dol
Hmm ;-)Duschamp nie jest przypadkowy, to jeden z moich ulubionch artystów, często się do niego odwołuję

Dzięki za poczytanie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Twój wiersz wygląda niepozornie, ale pod powierzchnią dzieje się sporo.   podmiot niby "jest w środku” a jednak patrzy przez szybę  i to jest klucz!   jestesmy w świecie, ale zawsze trochę oddzieleni, jakby przez filtr własnej świadomosci.   dlatego ludzie stają się " przezroczyści”, a kontakt z drugim człowiekiem okazuje się czymś trudnym, niemal niemożliwym.   cukierenka z francuskimi wstawkami.   ale nie do końca prawdziwa.   pod spodem kryje się zwyczajność i funkcjonalność  co tworzy subtelny dysonans .    jest tutaj cichy paradoks.   brak głębszego kontaktu, rozproszenie, a jednocześnie drobna zgoda na rzeczywistość .   bez patosu, raczej w duchu spokojnego przyjęcia tego, co jest.   jest tu sporo finezji.   nie nazywasz napięć wprost   tylko pozwalasz im wybrzmieć między obrazami.   operujesz znakami filozoficznymi.   jest tutaj Jean Baudrillard, jest Edmund Husserl, i jest Alberta Camus.   przez te filozoficzne znaczenia nadałaś wierszowi głębi.     żeby Twój wiersz porządnie opisać potrzebny jest esej:)    
    • @Poet Ka   droga Poetko:)   mam wrażenie jakbyśmy się oboje odnajdywali w innych rejestrach rzeczywistości.   Ty widzisz rytm.   a mnie właśnie chodzi o rozpad rytmu.   chciałem osiągnąć efekt ciągłego naporu, jak fala, która nie ma wyraźnego taktu, tylko się rozbija.   chodziło mi o ukazanie endorfin w tańcu staccato w rezedrganych ciałach.   i kiedy cokolwiek podniesione przyciąganiem księżyca morze dotyka ich stóp.......     a Twoje  "zakłopotanie odbiorcy”    tak bo ten wiersz jest fizyczny do granicy dyskomfortu.   bo to nie jest erotyka  "literacka” -  to jest zderzenie prawie przemoc, prawie walka o przetrwanie.     bardzo sobie cenię Twoje komentarze:)   za ten - bardzo dziękuję:)     ps.   piszesz: "wiersz udany"!!!   no i tego potężnego wsparcia duchowego dzisiejszej nocy potrzebowałem!!!!!!!!!   caluję rączki:)            
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, historia kołem się toczy, a wrażenie upokojowienia i ucywilizowania relacji międzyludzkich okazuje się tylko złudzeniem. Obawiam się, że ciekawe czasy przed nami. Dziękuję bardzo za komentarz i pozdrawiam :)       Dziękuję serdecznie. Pozdrawiam :)
    • Jestem tym o czym myślę     tęsknoty mają to do siebie gdy je omijam wchodzą w głowę niby dla żartu się panoszą                                                  szukam ratunku w gramofonie                       zlewam muzykę w każdą dziurkę to znaczy sama się przelewa z ucha do ucha za poduszkę dla Marków nocnych są okruszki    ma się rozumieć strzępy nutek albo pół_nuty - księżyc nadgryzł -  chciałam pozlepiać lecz zbyt trudne no i klej zeschły - nie na żarty                 a gdy już spijam senne muzy z mocą narkozy pełni nocy  zwykłym pociągiem znów podążam do blasków świtu - unaocznień      kwiecień, 2026         @Jacek_Suchowicz... Jacku... Twój rymowany komentarz pod poprzednim moim wierszem, stał się przyczynkiem do napisania tego powyżej. Dzięki Ci.. po raz któryś... :)  Dobrej nocy.   po cóż zalewać zmierzch muzyką ubarwi blaskiem nieba błękit i się zapadnie w ciemną nicość aby pokazać świtu piękno (...)        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...