Jesienny wieczór w Nieszczecinku

[Wstrentny]

Kiedy w Nieszczecinku zapalają się pierwsze latarnie
mężczyźni stają się spóźnionymi na własne szczęście stateczkami
w rozkołysaniu brzegów obcych bioder szukają
dawnych dni
Przez moment
migocze im na wietrze perfumowana chusteczka
a Katedra Notre Dame jest kobietą
do której można wejść na chwilę
postać
zapatrzywszy się w witraże źrenic
oddzielające chłodne wnętrze od Boga

Wieczorami nad Jeziorem Trzesieckim z jesiennych chmur
wyrasta Brookliński Most
zaprasza na drugą stronę reklamą konstelacji Skorpiona
więc idę
dotykając imion dawno zmarłych Burmistrzów
a oni chowają się w dziuplach Wilczkowskich Dębów
Rano będą wiewiórkami które
zapomniały miejsc
gdzie leżą schowane na zimę orzechowe sny

Nawet Jan Samuel Chopin przychodzi tu z pomnika spacerować
- w jego włosach milczą kamienne ptaki
zlatujące się na noc z kobiecych serc
by tak jak nigdzie indziej w Nieszczecinku
narastała w mężczyźnie samotność istnienia
we dwoje

[Stefan_Rewiński]

Ciekawe i dobre dla mnie, pozdrawiam, Stefan.

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

takie tam niebycie zaistaniałe (nigdy nie byłem w Szczecinu) wszędzie gdzie nas nie ma a jakbyśmy byli tam zawsze. dziękuję

[Olesia Apropos]

uwielbiam cię czytać

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

normalnie zrobiłem się purpurowy a już wkróte zrobię wstrentnie zarozumiały.
dziękuję

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję tylu stokrotkom w rosole.

[zak stanisława]

Wstrentny już za to że o Szczecinku, to masz u mnie placka! misia pluszowego i śćisk w dołku.
baardzo misia!
Stanka, co w Trzesiecku coś zgubiła;)))