Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

[wrzosy]

Ann N.N.

Przez Ann N.N.
w Fraszki i miniatury poetyckie

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Ann N.N.

Ann N.N.

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

[Szkocja]

*
ach! Szkocjo zielona
dywanem ku morzu schodzisz
ścielesz mi się wrzosem
i kamieniem

[pal licho formę!]

*
mgły nad wzgórzami
pałeczki rdzawych wrzosów
stoją w mleku

[Za Talarkiem...]

*
sczerniałe brzegi -
spokojnie ustępują
wody odpływu

*
zamglona droga
kroczą ku morzu
rzędy wieżowców

[Edynburg]


A to Szkocja właśnie...

Robin Jack

Robin Jack

Opublikowano
Opublikowano

Jeśli widziałaś Szkocję...zazdroszczę Ci.

Kraj wojowniczych Piktów ,których nawet Rzymianie się bali.
Kraj Wilhelma Wallaca'a i Roberta Bruce'a -pogromców Angli
Kraj dziedzictwa Templariuszy i ich skarbów.
Waiczący setki lat o niepodległość...jak Polska.

NIgdy nie byłem ale...muszę!!!

Historyk--z "zamiłowania"---JA

Ujęłaś mnie..Paaaaaaaaa.

Ann N.N.

Ann N.N.

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Dziekuje Wam bardzo za odwiedziny i dobre slowo.

Rzeczywiscie bylam w Szkocji, widzialam ja nawet ze smiglowca,
i stamtad ciesniny wygladaly slicznie. Mialam szczescie ogladac ja przez pare dni
i byly to dni bardzo sloneczne, wiec jak mnie zapewniali Szkoci,
ich limit na caly rok, zostal wyczerpany wlasnie podczas mojej wizyty ;o)
a ja chyba nie widzialam typowej pogody.

Ale byly tez pochmurne poranki i smetne wzgorza, wiec zastanawiam sie
czy ta Szkocja czasem nie jest troche przereklamowana.
Zwlaszcza, ze plaze byly czarne jak smola, zbutwiale, i zawilgocone
od daleko cofajacej sie wody odplywu. Gdzie im do naszych? :o)

Zobaczyc jednak na pewno warto. Tam piekno jest w tym co niezauwazalne
na pierwszy rzut oka... jakas tajemnicza ta kraina.


Pozdrawiam wszystkich serdecznie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Aleksander Hoorn
      Już prawie widać

      Przez Aleksander Hoorn · Opublikowano

      @APM Moim zdaniem ten utwór niepotrzebnie uderza w emocjonalny dzwonek. Czysta obserwacja natury sama w sobie dostarcza wysokogatunkowego paliwa, nie trzeba już podsycać wrażeń odbiorcy. Wiatr, cisza to słowa - pułapki; lepiej omijać z daleka, a zwłaszcza nie zestawiać ich razem, aby do wiersza nie zakradła się banalność. Nadużywane generalnie, przestają być poetycko nośne.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To jest mocna kanwa. Resztą poddaj surowemu audytowi.   AH
    • JakubK
      Ciche sprawy ostateczne

      Przez JakubK · Opublikowano

      Ktoś przede mną liczy drobne.   Za mną ktoś patrzy na zegarek.  I jeszcze ktoś  poprawia koszyk,  jakby ustawienie rzeczy, miało ostateczne znaczenie.   Wszyscy jesteśmy w kolejce, po coś więcej niż chleb i mleko.   Ale nie mówimy tego głośno.   Bo może właśnie to milczenie, trzyma nas jeszcze w całości.
    • APM
      Już prawie widać

      Przez APM · Opublikowano

      Już prawie widać   Zieleń w niebieskości, wiatru drganiem, ciszą. Wysoko, w kołysce z patyczków, rodzi się życie. Schowane przed okiem, ale nie przed sercem. Tańczę na klawiaturze, w puchu i w dziobie radośnie się chowam.
    • wiedźma
      Akt oskarżenia

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Rafael Marius Masz rację.  Przyjemnego dnia, pozdrawiam.
    • Stukacz
      Czary-mary

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Link do piosenki:     Przestań! – nie rób tego To takie dziwne, poplątane Ja nie rozumiem już niczego Chyba z łóżka dziś nie wstanę   Powiem tak: już nie będę Więcej na uśmiech się nie zdobędę   Na te śmieszki i uśmieszki Dość mam wszystkiego Te Twoje wybryki i grzeszki Dość mam tego   Bawisz się mój miły Nie rozumiem sensu – mój drogi Masz umysł tak zawiły Chyba nikt nie zrozumie – nawet bogi   Albo inne duchy, mary Nic nie zrozumieją – drogi mój To na pewno czary-mary Ten uśmiech Twój   Ja płaczę i znów się śmieje Sama z siebie – wiesz kochany I w ramionach, w myślach mdleje Zakochałam się – o rany   I tak myślę, i w tych myślach roję Że to może Ty, że my dwoje Co z tego, że nie tak, że inaczej To nieważne chyba – raczej?   Ja Cię kocham mój kochany Zakochałam się – o rany!  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...