ty nie będsiesz tą

[igor kobylarek]

ty nie będziesz tą za którą się podajesz
ja nie jestem tym za którego się uważam
nie jesteśmy dla siebie stworzeni
jedynie okolica ustala spotkania
płynące wieczory
upływające jak lawiny draśniętych zdań
podkreślające z niepożądaną ufnością
to brakujące słowo które za żadne skarby
nie może stać się słowem zdecydowanym
odszukanym w przekonaniu przeciwnych ust
to słowo rozwiewa wszystkie nawet absurdalne tajemnice
widać tylko sprowokowany oddech przysuniętego się ciała
na odległą dal na jeszcze bardziej wyludnioną otchłań morza
nie przysiądziesz się tym razem dla wybujałej analizy znaczeń:
odcisków palców pośladków, pozostałości z ust
wszystko to do wydobycia przysparza wiele obietnic
nasuwa na siebie przeróżne maski
z różnymi zamiarami duszy
na nic beze mnie położysz się i zapłoniesz najdalej stąd
jak gniewny gorący ocean skąd? dokąd?
bo wszystko to chora przepaść, chmury zaprzeczających myśli
gdy więcej prosisz niż odzyskasz
ty dalej leżysz taka niewzruszona
a ja się boję-nawet nie nowej innej ciebie
-nowego zmuszenia zdumienia

[M._Krzywak]

Jeżeli pan się tak męczył przy pisaniu tego wiersza, jak ja przy czytaniu, to gratuluje - dotarłem do połowy. A jako, że podobno nie wolno oceniać po nieprzeczytaniu całości, to tylko pół kupy daje.

[igor kobylarek]

to ja daje drugie pół i mamy całą

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pan już swoje dał.

[igor kobylarek]

to razem półtora i twoje pół daje nam dwie

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

więcej niż to samo
MN