W oparach poezji

[Bernadetta1]

Slowna potyczka spontanicznosci
i donioslosci
natchnienie spowite melancholia...
Zapach trawy zmieszany z prostota slonej lzy,
gdzies tam nierowne bicie serca...


Slysze...
Czuje...
Nie...ja odczuwam...


Lekki, miekki piasek
rozplynal sie w morskiej glebi
zabrany moca natury niezmienna....
Twoje oczy tylko raz
zalsnily blekitem,
gasnac w tesknocie, niby plomien swiecy...


Pisze...
Pragne...
Nie...ja ...TESKNIE............

[Margaret Floral]

...
Kochana, polskie znak. Toż to porządne forum jest i toż to poezja!

Na wstępie - pytanie, po co słowo tęsknię jest pisane z dużych liter? Rozumiem chęć zaakcentowania, itp, ale to poezja i można to zrobić zupełnie ineczej.
Ogólnie w ostatnim wersie za dużo wielokropków, które puentę psują.
A puenta za dobra nie jest, oj, nie. Zero zaskoczenia.

Pierwsze cztery wersy są naprawdę dobre, wyjmując spod uwagi oczywiście te polskie znaki. A dalej już tak fajnie nie jest. Chodzi mi o strofę drugą. Jakaś taka, no.
O, właśnie zauważylam. Wprowadzasz nowy znak interpunkcyjny. Gwoli ścislości, ja słyszałam o trzykropku, zwanym wielokropkiem, ale żeby tych kropek tam więcej bylo, to wybacz- nie znam.
Ale jak coś, to chętnie się dowiem.

Zachycona nie jestem, w każdym razie.
Ale trzeba się naprawdę postarać, abym była zachwycona, więc.
Więc koniec.

[Bernadetta1]

oj Margaret...dzieki za komentarz:) .Faktycznie wielokropek pojawia sie czesto,jakis przejaw zadumy towarzyszacej powstaniu tego... co moze ulotnie gdzies przemknelo,nie do konc pewne siebie............zatrzymane w locie..........pozdrawiam milo

[Margaret Floral]

No tak, rozumiem chęć zaakcentowania tej ulotności, ale z drugiej strony nie przesadzajmy.
:)
to naprawdę psuje tekst.

I stosuje się trzykropki, jak mówiłam. Innej formy nie znam.