Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Limeryk nr 252 - o furiacie


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Mnie do paki? Niby za co?
Ceres nie jest znaną marką...
A... rozumiem, myślisz pewnie,
że zostanę oligarchą?

Bez obawy, to mazidło,
jak spakować je w... Der Spiegel(?)
- sprzedam jako szare mydło,
towot, albo inny figiel.

Opublikowano

Tyś mnie straszył ową paką
a ja tylko cytowałem
może trochę nieporadnie
przez co sam się wpakowałem
w niezły pasztet i dlatego
z wyjaśnieniem szybko śpieszę
tu na forum lub przez e-maila
albo wyślę Ci depeszę.

Brykaj sobie na wolności
sny spokojne nocą miewaj,
tych co łóżek wyciągają
też się nocą nie spodziewaj
a i we dnie bądź spokojny
bo nic przecież Ci nie grozi
a jeżeli coś przeskrobiesz
to się wyspowiadaj bozi.

Opublikowano

Po co miałby biedny ksiądz
(nim korzenie by zapuścił)
wciąż wychodzić z siebie, rwąc
włosy z głowy, nim odpuści.

Lecz załóżmy, że... by wyszedł
- ja mieszkanko mam dość małe...
Chyba do mnie by przyszedł
razem z tym konfesjonałem?

W spowiadaniu zaległości
raczej nigdy nie odrobię
- nawet przy konfesjonale
wciąż głupoty jakieś skrobię.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Lenore Grey   skrótowo rzecz ujmujac  to jest wiersz o tym, jak psyche, poddana intensywnemu 'światłu”, traci swoje deko racyjne formy i przechodzi przez konieczny moment rozpadu aby z fragmentów stworzyc coś, co nie jest już tylko obrazem, ale miejscem życia .   swoistą oazą, która powstaje nie mimo pęknięcia, lecz własnie   dzięki niemu .   czytam go  jako zapis wewnetrznego procesu, w którym psychika najpierw tworzy własne, estetyczne iluzje a następnie poddaje je działaniu bezlitosnego światła świadomości,    w tym sensie wiersz dotyka tego, co w psychologii głębi kojarzyłoby się z procesem indywiduacji u  Jung - rozpad form pozornych jest konieczny, żeby z materiału rozbitego, z 'ziaren”, mogła powstac nowa, bardziej prawdziwa struktura znaczenia. ale jednocześnie ten ruch ma w sobie coś z filozoficznej dialektyki, bliskiej myśleniu G Hegela.   teza (sztuczne piękno), antyteza (gest zniszczenia), synteza (witraż, a potem oaza).   ale to nie jest suchy schemat tylko  żywy proces .   a na poziomie  estetycznym wpisuje się to w przeciecie surrealizm i symbolizm .   bo u Ciebie obrazy są senne, nieciągłe, ale zarazem niosą cięzar znaczeń, które nie chcą się zamknąć w jednej interpretacji.   bliżej mu jednak do chłodnej, precyzyjnej wyobrazni niż do czystego chaosu.   myślę że to raczej kontrolowane przesunięcie rzeczywistości niż jej rozpad.       to jest bardzo ciekawy wiersz..   świetnie napisany.   tylko wymaga aby się w niego wkleić aby go dobrze warsztatowo i literacko rozczytać.     uważam że warto:))))  
    • Grzeszna klacz, haj w Pawłosiowie, Chciała konia mieć ku sobie. Przez lata hetera, Kusiła ogiera! Szczęście, że miał końskie zdrowie …
    • @APM "do" jest kluczowe! :) Fandom pozdrawia ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Nata_Kruk złota rada i dla chłopaka i dla dziewczyny, zawsze! i z odwagą ;)
    • @bazyl_prost   ciekawe co te rybki czują?   o czym myślą przebierając płetwami?   rybki.   fajny wiersz:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...