Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Krzysztof dochodził do wniosku
że wszystkie te poematy
from ausland i te po polsku
kreślą monotematyzm

o nim i o nikim więcej

nie ustawał w swych staraniach
by rozszyfrować zagadkę
skąd ta hałastra przepchana
wie co go po czaszce drapie

drażni od strony wewnętrznej

Tak rozmyślając zaznaczał
Wrocławiem kółka jak cyrklem
Przestał uważać na światłach
zaczął hamować drastycznie

żalu nie zgubił na ręcznym…

wysiadł w zagmatwanej minie
rys zmiętych jak marynarka
gdy mu skupienie nie idzie
idzie się szlajać po parkach

gdzie szarość myślom nie przeczy

godzina cyk piwo w lodzie
palców prawicy krzepnie
błękitny płetwal spokojnie
wdycha tęczówki określeń

wypad bez sensów najmniejszych

kroczkami cyk drzwi do auta
ciąg dalszy złej zgadywanki
skąd ta hałastra podarta
zna temat który go trapi

jego i nikogo więcej

ostatnia brzytwa Krzysztofa
w uchwycie wszechmogącego
może odpowiedź jest prosta
stwórco odpowiedz dlaczego

drażni od strony wewnętrznej

daj najdrobniejszą maksymę
wątpliwość krótką kto lepszy
liryk czy ty – wnet rozstrzygnę
czyj przepis tłustszy w tej kwestii

żalu nie zgubił na ręcznym…

tu młodzian dociska sprzęgło
! aż piszczy gdy pedał zwalnia
coś się na piersiach zalęgło
rani tors śmierdząca plama

szaruga znów myślom przeczy

cyk żądza cudu przechodzi
nozdrzami dymi kopuła
wprzód trzeba spojrzeć pod nogi
by potem skuteczniej dumać

wypad bez sensów najmniejszych

cyk żądza cudu przechodzi
nozdrzami dymi kopuła
wprzód trzeba spojrzeć pod nogi
zbadać gdzie dół a gdzie góra

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dzięki wielkie Judyt za uwagę,
może coś poprawić tutaj?
pozrawiam
Jimmy

a wiesz widzę, że sobie
to ułożyłeś, nawet rytmicznie
dość z tymi wersami pomiędzy
nie mam pomysłu, sam sobie
znajdź;)
proszę
no dobra..jak mam coś wygarnąć
to" te" " te" można by wywalnąć
pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dzięki wielkie Judyt za uwagę,
może coś poprawić tutaj?
pozrawiam
Jimmy

a wiesz widzę, że sobie
to ułożyłeś, nawet rytmicznie
dość z tymi wersami pomiędzy
nie mam pomysłu, sam sobie
znajdź;)
proszę
no dobra..jak mam coś wygarnąć
to" te" " te" można by wywalnąć
pozdrawiam

dzięki wielkie Judyt
po co ma być gorzej jeśli może być lepiej
;)
pozdrawiam
Jimmy
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a wiesz widzę, że sobie
to ułożyłeś, nawet rytmicznie
dość z tymi wersami pomiędzy
nie mam pomysłu, sam sobie
znajdź;)
proszę
no dobra..jak mam coś wygarnąć
to" te" " te" można by wywalnąć
pozdrawiam



dzięki wielkie Judyt
po co ma być gorzej jeśli może być lepiej
;)
pozdrawiam
Jimmy

ech i na co gadać te te..;)
oczywiście przekomarzam się
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • WIELKA FLAMANDZKA (1968) (Zagraj w "Flamish")   Flamandki idą w tan, nie mówiąc nic Nie mówi im nic niedzielny dzwon Flamandki idą w tan, nie idąc w noc Flamandki to nie mówiący typ Idą w tan, bo mają dwadzieścia lat Wiek, gdy musisz zaręczyć się Zaręczyć, by móc wziąć ślub Ślub, byś dzieci mieć mógł Tak uczyli rodzice nas Mnich, i z eminencja sam, Co w katedrze ma dom  Dlatego tak, dlatego tańczą wciąż Idą w tan, nie idąc w dreszcz Nie idą w dreszcz w niedzielny dzwon Idą w tan, nie roniąc łez Flamandki nie ze łzawych są Idą, bo minął trzydziesty rok A to rok, gdy dobrze pokazać, że Wszystko dobrze, dzieci rodzą się Jak chmiel i żyto w krąg Że dumą rodziców są I Mnicha, i Eminencji, co Kapłanem w katedrze jest Dlatego tak, dlatego tańczą tan ten Flamandki idą w tan, nie brnąc w śmiech Nie brną w śmiech, w dzwonu broń Nie brną w śmiech, bo śmiech to grzech Flamandki nie mają zmysłu doń Tańczą wciąż, choć już sześć dych - Dostojny wiek, czas pokazać, że Dobrze jest, wnuki wyszły ci Jak chmiel i żyto w szkle Wszystkie spowite w czerń Jak Mnich, Eminencja Jej Co w klasztorze pędzi też Dziedziczą ją, jak tan ten Flamandki idą w tan, choć minęło lat sto A na sto lat musisz wykazać się Pokazać, że umiesz wychylić szkło Z chmielu i żyta, co utrzymało cię Idą w sto pas do przodków, w ten sam dzwon Co mnich, a nawet Ekscelencja, co Archiprezbitrem post mortem zrobili go I dlatego idą jeszcze raz w  ten tan, w to szkło Idą w tan, choć nie chce zgiąć się krzyż, Zdjąć się krzyż, ten wielki dzwon Wziąć ten krzyż, krzyż lżejszy niż Tan tan, tan ten po zgon Flamandki Flamandki Fla- Fla- Pa pa Pavluflon    
    • @Poezja to życie ... a my   może warto się zatrzymać i ... podziwiać  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • życie w biegu   wiele oferuje  nie zawsze … więc miejmy  swój mały świat  może i ... z nią    tam  mimo ... potknięć jesteśmy  blisko siebie  naszego jutra    tłum potrafi …  wyprowadzić na manowce    swój kawałek podłogi  azyl    6.2026 andrew   
    • Patrzę na brunatną ziemię, jeszcze nieprzekopaną, jeszcze niezaoraną. A tam mrówka, sierota cholerna, bezzębna, z rudymi włosami, sięgającymi pępka. Gnojona i zeszmacona dnia czwartego z rana. Dnia siódmego z rana czesze swoje czułki - robią to wszystkie mrówki, by dnia pierwszego stać się pokarmem dla mrówkojada, darmozjada.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...