Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Palce
błądzą po skórze
rysują
twoje imię

wprawiają w drżenie
wątłe
ciało

Palce
wdzierają się
pod skórę

by dotknąć
tego
co niematerialne

a przecież
obnażyc duszę
bez słów
jest niemożliwym

Jesteś aż
tylko
każdym westchnieniem
bezwstydnym
i płyniesz
w moich żyłach

Do granic
możliwości
zdzierasz ze mnie
wstyd
jak sukienkę

Palce
zostawiają na skórze
tatuaż
samym dotykiem

Powietrze
tak intensywnie
pachnie
pospieszną
intymnością

???

Opublikowano

ciekawe spostrzezenie ;-)
a wlasnie, niech kazdy dopisze w myslach co chce. Ja bede dyskretnie milczec:)
pozdrawiam :D


[sub]Tekst był edytowany przez Awrilka dnia 29-04-2004 17:52.[/sub]

Opublikowano

dziekuje za komentarz
nawiazujac do niego chcialam podkreslic, ze w wierszu glowna role gra aspekt fizyczny, nie ma tej tajemniczosci, sam tytul mowi za siebie: erotyk jeszcze niemilosny. nie jest to o czyms metafizycznym, wznioslym. ale wlasnie o tej "pospiesznej intymosci". aczkolwiek jeszcce... nigdy nie wiadomo co moze stac sie pozniej
pozdrawiam

p.s.
wkoncy przyszla prawdziwa wiosna, wiec zycze wszystkim dobrego humoru w takie tkaie piekne sloneczne dni... a niedlugo juz wakacje

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


no dobrze powiem: nie trafil pan
to tylko fikcja literacka :-)

p.s.
i juz jestesmy w uni - niech wszyscy wchodza ja zostaje :D
[sub]Tekst był edytowany przez Awrilka dnia 01-05-2004 17:44.[/sub]
Opublikowano

naprawdę cudny... bardzo mi sie podoba... jak dla mnie mówi o pośpiesznej imntymności, która mimo tego pospiechu i tak zostawia wiele czułości w serduchu... a moze chodzi o to, ze tą imntymność czuje tylko jedna osoba - druga traktuje to w zupełnie inny sposób...

pozdrawiam i zapraszam do mnie

Opublikowano

przyznam że niektóre fragmenty są świetne i wspaniale oddają klimat... jednak poprawiłabym niektóre wersy bo wiersz wydaje mi się pokawałkowany, ale może to tylko moje wrażenie:)

Do granic
możliwości
zdzierasz ze mnie
wstyd
jak sukienkę
************
Powietrze
tak intensywnie
pachnie
pospieszną
intymnością
**************
Wedlug mnie to najlepsze fragmenty. Nad resztą jeszcze bym popracowała bo zbyt wyraźna jak dla mnie jest różnica w sposobie przekazywanie myśli i uczuć między tymi dwoma a pozostałymi fragmentami. Pozdrawiam serdecznie!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Stukacz podobno miłość ma dodawać skrzydeł, piosneczka super:) 
    • @Leszek Piotr Laskowski  pieknie ujęte Pozdrawiam 
    • @Sylwester_Lasota dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Anastazja1 dzięki serdeczne  
    • Brylantowy dzwoneczek w głosie małej Zuzanny. W białej sukni, czółenkach. Delikatny rys twarzy. Starców lgnięć nie zapraszaj, niech usiądą za wodą. Dwa anioły jej strzegą, koronkowej łzy welon. Dwoje sobie ślubuje. Co w ogrodzie się kryje? Innym dąb i lentyszek króluje, a im wierność do miłości, co wszystko wybacza i nie rani. Dla nich miód i wesele. Losy wyzwań na szali.      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Jacek_Suchowicz, długo się zastanawiałem co odpowiedzieć na Twój komentarz, bo, w sumie, to się z Tobą zgadzam, ale... No właśnie, było jakieś ale, które nie dawało mi spokoju, a którego jakoś nie potrafiłem ubrać w słowa, aż w pewnym momencie odpowiedź przyszła do mnie sama. Pozwolę ją sobie tutaj w całości zacytować:   1 Kierownikowi chóru. Synów Koracha. Psalm. 2 Słuchajcie tego, wszystkiego narody, nakłońcie uszu, wszyscy, co świat zamieszkujecie, 3 wy, niscy pochodzeniem, tak samo jak możni, bogaty na równi z ubogim! 4 Moje usta wypowiedzą mądrość, a rozmyślanie mego serca - roztropność. 5 Nakłonię mego ucha ku przypowieści, przy dźwięku liry wyjaśnię mą zagadkę. 6 Dlaczego miałbym się trwożyć w dniach niedoli, gdy otacza mnie złość podstępnych, 7 którzy ufają swoim dostatkom i chełpią się z ogromu swych bogactw? 8 Nikt bowiem siebie samego nie może wykupić ani nie uiści Bogu ceny swego wykupu 9 - jego życie jest zbyt kosztowne i nie zdarzy się to nigdy - 10 by móc żyć na wieki i nie doznać zagłady. 11 [Każdy] bowiem widzi: mędrcy umierają, tak jednakowo ginie głupi i prostak, zostawiając obcym swoje bogactwa. 12 Groby są ich domami na wieki, ich mieszkaniem na wszystkie pokolenia, choć imionami swymi nazywali ziemie. 13 Bo człowiek nie będzie trwał w dostatku, przyrównany jest do bydląt, które giną. 14 Taka jest droga tych, co ufność pokładają w sobie, i [taka] przyszłość miłośników własnej mowy. 15 Do Szeolu są gnani jak owce, pasie ich śmierć, zejdą prosto do grobu, serca prawych zapanują nad nimi, rano zniknie ich postać, Szeol ich mieszkaniem. 16 Lecz Bóg wyzwoli moją duszę z mocy Szeolu, bo mię zabierze. 17 Nie obawiaj się, jeśli ktoś się wzbogaci, jeżeli wzrośnie zamożność jego domu: 18 bo kiedy umrze, nic z sobą nie weźmie, a jego zamożność nie pójdzie za nim. 19 I chociaż w życiu sobie pochlebia: «Będą cię sławić, że dobrześ się urządził», 20 musi iść do pokolenia swych przodków, do tych, co na wieki nie zobaczą światła. 21 Człowiek, co w dostatku żyje, ale się nie zastanawia, przyrównany jest do bydląt, które giną.   To jest PSALM 49 z Księgi Psalmów, zacytowany z Biblii Tysiąclecia.     Pozdrawiam  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...