Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jednym zniknęła innym wyblakła
Na złożeniu bytów substancjalnych
Jako wykładnia idei
Przedmiot troski
Lub dziś bardziej – zapomnienia

Zwracają się do niej tylko powszechnie
Gdy jako atrybut łodzi Charona
Przemknie nieopodal
Wszyscy pomrzemy
Mruczą kiwając głowami

I aneks do doświadczeń wieków dicit antiqui
Pląta się pośród zapomnianych
Kart mało komu potrzebnych
Wytworów przeszłych-do-historii
Kultur

Pośród oczywistych kształtów
Rzeczy jak najbardziej praktycznych
Poraża intelektualna niemoc
Dociekliwości spekulacyjnej dialektyki

I można ją płoszyć jak kochankę
Ale nie wypada z nią żyć zbyt otwarcie
Dziś modne są związki tymczasowe
Jako wyraz tymczasowej odpowiedzialności

Czy będzie kiedyś wystarczająco pożądana
Jak znaczenie i treść
Nieoznaczony konsensus
Miary przedmiotu i podmiotu poznania

Intersubiektywnie komunikujemy
Nasze drobne przeżycia, inter-banalne doznania
To subiektywna modlitwa
Mgnienie tęsknoty
Ma miarę
Solipsycznej samotności

Opublikowano

to zależy, w trybie subiektywnym, może i nie, czyli ktoś angażując sie może impilite nie zakładać tymczasowości świadomie, ale w trybie obiektywnym może tą postawę tymczasowości przejawiać, nawet o tym nie wiedząc...

Wiersz, jako forma literacka posługująca się swoistymi uogólnieniami, pokazuje tymczasowość jako cechę opisywanej rzeczywistości.

Nie wiadomo jaka jest przyczyna, natomiast tymczasowość i tymczasowość odpowiedzialności jest rysem rzeczywistości opisywanej w tym utworku....

Tak na margiesie, autor odwołuje sie do różnych definicji i obrazów prawdy w różnych systemach filozoficznych, jedynie ta tymczasowość jest odnośnikiem do od-autorskiej refleksji nad opisywaną rzeczywistością.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
    • @Mel666   Pewnie wszystko zostało już powiedziane. Dorzucę tylko a pewnie się powtórzę , że to  niezwykle mocny i plastyczny wiersz o dekonstrukcji własnej tożsamości i cielesności. Bardzo mi się podoba zderzenie  Kossaka (witalność, wyścigi, tradycyjny realizm) z Gigerem (biomechaniczny chłód i alienacja). Podmiot liryczny dokonuje "chirurgicznej inwentaryzacji" ciała, by na nowo „złożyć się jak lego”. Puenta zamykająca tekst jednym słowem - „Substancja” -  definiuje sprowadzenie człowieka do czystej materii. Pozdrawiam. 
    • @Whisper of loves rain   Bardzo dziękuję!    Cieszę się, że się spodobał - Twoje słowa wiele dla mnie znaczą.  Serdecznie pozdrawiam. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...