Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Pani przyjaciółce

Echnaton
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Echnaton

Echnaton

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

w liczeniu kroków
i wydanych stów
przekręconych kluczy
zdartych ust
nowe nowe nowe nowe

przebieram sobie po półkach
ten niepełny
ten u-szczerbiony
zepsuta dziwka
odkręcony menel
plastikowe dziecko
z poręcznym uchwytem
nowe używane jeansy

i do każdego ten uśmiech
jak sztuczny miód
za 6,50 z pobliskiego marketu
dziś wyznam prawdę
trafił mnie piorun na środku
szlaku, wytartego
od ciągłych spotkań śmiechu
innych

i skąd mam wiedzieć że cię
katuję
bo stoję tyłem
bo przodem do
innych

egoistyczny skurwiel
te słowa za lekko mnie
rysują
nie znam gorszych
bo życie jest takie piękne
radosne dobre a ciebie tam
ktoś rżnie...

przepraszam za moje plecy
były tylko lustrem
odbijającym pani ból
Dopiero Pani głos w słuchawce
uderzył mnie prawdą prosto
w twarz:
"przyjdź i podeprzyj mnie
bo już dłużej nie mogę..."

Mr.Suicide

Mr.Suicide

Opublikowano
Opublikowano

parę wulgaryzmów buduję niezły nastrój.

- pierwsze dwie strofy pełnią funkcję opisową. peel przedstawia nam swój pogląd
na rzeczywistośc, swoje spostrzeżenia;
- trzecia zwrotka jest bardziej osobista. w połowie zmienia się jej charakter;
- kolejne strofy dość mocne, z ironicznym zabarwieniem;
- mimo tych wszystkich mocnych słów, jakie peel mówi o sobie, a także do drugiej
istotnej postaci, występującej w utworze, pointa wydaję się zupełnie odbiegać
od klimatu. pokazuje nam, że jakby nie było - osoby, które się kochają, prędzej
czy później wrócą do siebie. mogą na siebie liczyć.

to taki z grubsza mój pogląd na wiersz. wydaje mi się on być całkiem ciekawym.

pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      Lato z miodem

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Jacek_Suchowicz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Leszek Piotr Laskowski
      Wolna myśl.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Wolna myśl”   Pchnij umysł w ciszę — tam, gdzie myśl dojrzewa, gdzie prawda nie krzyczy, lecz cierpliwie czeka. Mówią ci, jak myśleć, jak patrzeć, jak śpiewać, jakbyś sam nie umiał odróżnić człowieka.   Nie wrzask jest siłą myśli, lecz jej ciche trwanie, gdy człowiek sam przed sobą staje bez zasłony; bo łatwo tłum prowadzić w gotowe otchłanie, trudniej ducha ocalić od mody i strony.   Namawiają, byś stał się odbiciem ich twarzy, byś uwierzył w ich słowa bez cienia zwątpienia. W twoim własnym otoczeniu sieją niepokoje, skłócając pokolenia w imię ich rządzenia.   Mówią ci: „Wierz”, jak gdyby wiara była z tłumu, jakby prawda rodziła się z liczby i z krzyku; a przecież źródło myśli nie zna ich rozumu, bo mieszka w samotności, nie w cudzym języku.   Przyszłość twoich dzieci układają ci w ciszy, kreśląc ścieżki przed każdym kolejnym istnieniem. Budują świat posłuszny — wygodny dla siebie, karmiąc propagandą i strachem przed myśleniem.   Bo choćbyś w ciemnym lochu był zakuty w kajdany, jeszcze pozostaje ci ostatnia kraina: własny sąd — niekupiony, milczący, nieznany, w którym człowiek przed sobą sam siebie poczyna.   Możesz skinąć im głową pod ciężarem lęku, przyznać im rację słowem, którego oczekują, złożyć podpis wymuszony przemocą lub groźbą — lecz serca i sumienia ci nie podporządkują.   Można zmusić do milczenia, nie można — do myśli. Bo ta, gdy raz dojrzeje, trwa nawet w ruinie; i więcej jest wolności w jednej prawdzie cichej niż w tysiącu okrzyków ginących w godzinie.   Można zmusić każdego człowieka do milczenia, do wyuczonych zdań i pustych deklaracji, ale nie da się przestawić jego myślenia ani zgasić spojrzenia, na widzenie swej racji.   Leszek Piotr Laskowski. 
    • Jacek_Suchowicz
      Lato z miodem

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      @Poet Ka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Miód wspaniały antybiotyk  leczy a chorób nie zliczę lecz dawkuj go powoli a zdrowie ci dopisze   Na początku czerwca będę w Kamiannej gdzie kupuję wspaniały miód! Pozdrawiam
    • Marek.zak1
      Uczta

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      @Berenika97 Tten wiersz i klimat przypomina mi Witkacego, choćby 622 Upadki Bunga, gdzie u pani Akne tak to się działo. Opium, upadek, ratowanie namiętnością przed spleenem to taki motyw w tej i nie tylko tej książce. Jako fan Witkacego bardzo lubię takie uniwersalne odpryski w poezji. Oprócz tego moc i wysoka temperatura w tej dyscyplinie są wskazane, więc porzucenie delikatności i wejście tejże siły mocy, kiedy peelka staje się żarem rozpala też cały utwór, a i czytającego nie pozostawia obojętnym:). Pozdrawiam serdecznie z podobaniem dla Uczty i uczty. 
    • Leszczym
      Paradoks dobrych wierszy

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @Marek.zak1 Że co że Bochun wrócił do Heleny i odbił ją Skrzetuskiemu :)) Możliwe, możliwe... Stara miłość nie rdzewieje :) @obywatel Mogę i nad antyparadoksami się pozastanawiać, czemu nie, ale paradoksów jakby nieco więcej, dużo więcej, a przynajmniej ja widzę więcejj :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...