zamknięte miasto

[Piotr Rybczyński]

Zwierzęcym spojrzeniem odpowiadają lustra
odbierając promile złudzeń
świat się tutaj kończy
ten o nieskończonej liczbie końców
spośród wezwanych do zarazy bogów
stawił się tylko jakiś pogański samozwaniec
umiał tylko krzyczeć
krytykując życie za swoją cenę
pośród milczących bohaterów
tylko gorączka pisała do zadżumionych gazet

to bakterie nastawione na przetrwanie
lepiej od nas radzą sobie
w komórkach naszych poczynań
życie zamknęło się na klucz
razem z serum

[Joanna_Soroka]

Dla mnie udany wiersz, skłania do myślenia, chociaż właśnie taki zamknięty, czy osobisty.
Można jednak znaleźć coś dla siebie.
Trochę bym poprawiła, ale mogę się mylić, każdy ma swoje odczucia.

W wersie:
"...stawił się tylko jakiś pogański samozwaniec
umiał tylko krzyczeć..."
- z jednego "tylko" bym zrezygnowała

"...to bakterie nastawione na przetrwanie..."
- może bez "to"

"...krytykując życie za swoją cenę..."
- tu nie rozumiem, może "...krytykując życie za jego cenę..." albo "......wyznaczając życiu swoją cenę...

[Bogdan Zdanowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sorry, ale bardzo nie podoba mi się "w komórkach naszych poczynań" (i kilka podobnie niezbyt udanych metafor). Razi niezgrabność w powtórzeniu:
"stawił się tylko jakiś pogański samozwaniec
umiał tylko krzyczeć".
Nie przemawia ton (kaznodziejski, zamykający możliwość wejścia w dyskusję i polemikę). Czytałem tu dużo lepsze pana teksty.
pzdr. b