Święty w upale

[Makar Bora]

z wyżyn nieba przysłany
święty komisarz nadzwyczajny
tak się w upale natrudził
że już nie chciał patrzeć na ludzi

dla wypoczynku
przysiadł na fontannie
otarł obfity pot z czoła
wodą zrosił zatroskane oblicze
potem fajkę z diabłem wypalił

anioł smętnie na to patrzał
i choć upał był wielki na dworze
to on trząsł się z zimna biedaczek
i szronem z piór sypał dookoła

fakt to jest oczywisty
że ten anioł był zimnokrwisty

[Przemysław Ślęzak]

O ile zwykle staram sie wyrazic wiecej na temat jakiegos wiersza... Tutaj zamkne swoja opinie w jednym zdaniu.

Wiersz na poziomie ucznia podstawówki.

[Fagot]

Fakt oczywisty?? A może być fakt nie oczywisty??
Patrzał – to jest poezja może nieco bardziej wyrafinowane słowa by się zdały??
Rymy są niedokładne a czasem ich w ogóle brakuje jak np. przy tej fajce z diabłem, a co za tym idzie i o rytmie można zapomnieć.
Pomijam to, że właściwie wiersz jest o niczym, bo tak naprawdę nic nie mówi i niestety przyznaje racje, że jest na poziomie podstawówki.
Pozdrawiam

[Magnetowit_R.]

ale po co?

jw.

[zak stanisława]

i szronem z piór sypał dookoła
*
i bez to tak zimno.....a psik!
cmook ES

[Makar Bora]

Zak Stanisława
Dziękuję Ci, że nie potraktowałaś mego wierszydła, jak "akademicy" powyżej. Prawda, że nie jest to pozycja sztandarowa, ale żeby nie poznać się na odrobinie żartu, to już zakrawa na podejście iście akademickie i to w dawnych starych czasach. Naród zrobił się jakiś bardzo serio i ponury. Czy to kiedyś się zmieni? Pozdrawiam serdecznie i dziękuję.