Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Obudziłem się wcześniej niż ptaki za oknem i bezdomni na dworcu. Ten dzień zaczął boleć mocniej od poprzednich.
Włączyłem radio. Grali "W domach z betonu nie ma wolnej miłości" Martyny Jakubowicz.
Nasza piosenka kochanie. Żeby było jeszcze głośniej w mieszkaniu włączyłem również telewizor. O godzinie 8.00 zawsze pokazują powtórki "M jak miłość". W dzisiejszym odcinku Hanka całowała swojego Marka. Obejmowałem twoje zdjęcie. Wyglądałem z nim jak para z telenoweli. Postawiłem w tym samym miejscu co zwykle tuż obok wizerunku Matki Boskiej. Zawsze podobały mi się uduchowione kobiety.
Ty co niedzielę chodziłaś do kościoła. Byłaś blisko Boga nie tylko tam. Jak samarytanka karmiłaś bezdomne zwierzęta, opiekowałaś się chorymi w hospicjach.
Przykro mi. Pańska żona nie żyje - usłyszałem głos lekarza tego tragicznego dnia. W takim momencie życie człowieka traci sens. Ile już filmów powstało o podobnej tematyce ? Bohater-ka traci partnerkę-a w wypadku samochodowym. Wszystko co robi przestaje mieć znaczenie. Zaczyna przeklinać Boga . Wciąż pyta : dlaczego ?! Za wszelką cenę pragnie dorwać kierowcę.
Rozmyślania przerwała mi woda gotująca się w małym garnuszku. To była woda na jajka. Zawsze w niedzielę jedliśmy jajka. Na twardo, na miękko. Zawsze jajka. Wpatrzony w lustro widziałem twoją twarz. Niewiarygodne jak zestarzałem się od kiedy odeszłaś. Dotknąłem jej a ona znikła jak bańka mydlana. Łzy napłynęły mi do oczu lecz szybko je opanowałem. Mężczyźni najbardziej ze wszystkiego boją się uczuć.
Założyłem czarną marynarkę. Dlaczego ? Ludzie pytali mnie spojrzeniami. Była niedziela. Tak właśnie chodzi się do kościoła. Tylko, że ja nie poszedłem do kościoła ale na cmentarz.
Czerwone robaki, które dobrze czują się w towarzystwie zmarłych pełzały chmarą po grobach. Mogłem je sprzątnąć tak samo jak zużyte lampiony oraz zeschnięte kwiaty. Po co zadawać kolejną śmierć ? Zrobi to ktoś inny.
Wpatrzony w kamiennę tablicę przewijałem w pamięci wszystkie obrazy z przeszłości. Dotarł do mnie ten w, którym ciebie poznałem.
Martyna. Mam na imię Martyna - powiedziałaś patrząc na mnie. Jak to co śpiewa tę piosenkę - odpowiedziałem starając się ukryć zawstydzenie w oczach. Ładna piosenka - powiedziałaś od niechcenia. Tak, bardzo - pokiwałem głową znacząco próbując nie wpatrywać się w twoje nogi.
Miałem tę piosenkę na płycie - "W domach z betonu nie ma wolnej miłości". Wrzuciłem ją do odtwarzacza i zacząłem słuchać. "Obudziłam się wcześniej niż zwykle. Czułam się jak dziewczynki w świerszczykach". Przerwałem wokalistce znanej z jednego przeboju.
Martyna - wyszeptałem. Wciąż jesteś moją dziewczynką.

  • 1 miesiąc temu...
Opublikowano

1) "Obudziłem się wcześniej niż ptaki za oknem i bezdomni na dworcu" - a co poszedł na dworzec sprawdzić? Nie poszedł, więc niech bohater nie kłamie, dobrze?
2)"Nasza piosenka kochanie" - o czym świadczy to wyrażenie, że to list? lepiej: tak, grali naszą piosenkę kochanie.
3) "Wyglądałem z nim jak para z telenoweli" - brzmi koszmarnie, lepiej byłoby: wyglądaliśmy trochę jak para z telenoweli. Półtony zawsze są lepsze. Nie wiem czy rozumiesz.
4) "Wciąż pyta : dlaczego ?!" - uwaga, znaki stawiamy zaraz po ostatniej literce wyrazu, bez spacji. Przypatrz się.
5) "Wpatrzony w lustro widziałem twoją twarz" - sugestywne zdanie, aż ciarki mnie przeszły. Naprawdę dobre.
6) Wpatrzony w kamiennę tablicę - kamienną

Coś tam w tym tekście jest, jakoś dałem się wciągnąć, mimo braków technicznych. Nie wyobrażam sobie by mnie coś takiego spotkało jak twojego bohatera.
Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • 83. Zostań – i idź (narrator: Agrianin)   1.   Powiedziała: dziecko. Nie zapytałem — czyje.   2.   Nie wiem, czy to mój grzech, czy spadek po tamtym.   3.   Dotknąłem jej brzucha. Nic jeszcze nie czułem — tylko lęk.   4.   Powiedziałem: zostań. Dalej będzie źle. I miałem rację.   5.   Zostawiłem jej złoto, bo słów nie miałem już żadnych.   6.   Nie pożegnała się. Tylko pies szedł za mną kawałek.   7.   W śnie zawsze wracam, ale nigdy na czas.   8.   Rano znów marsz. Wszyscy idą — jakby nikt nic nie stracił.   cdn.
    • @violetta   zwariowany świat miłości w szaleństwie agonii uczuć:)   dziękuję:)         @andrew   super wiersz:)   dziękuję i pozdrawiam:)       @Annna2     to prawda.   uczucie które tonie w zatraceniu.   dziękuję pięknie:).     y
    • @Poet Ka   Poe:)   to teraz ja.   tylko się nie denerwuj:)   do zrozumienia Twojego wiersza nie użyłem prostego, polifonicznego, dwudziestoznakowego klucza przełożonego na nabustroferon z niskimi przerwami !   użyłem głowy.   czy dam radę go właściwie zrozumieć?   nie wiem.   ale tak. fascynujący niezwykle gęsty wiersz który hipnotyzuje od pierwszego   obrazu.   z jednej strony ten piękny, niemal filmowy dialog z modernizmem i ezrą poundem ( semafory i ławka zamiast stacji metra)   ale to co dzieje się w ostatnich strofach , to jest absolutny majstersztyk.     najbardziej zafascynowało mnie to genialne wielowarstwowe rozszyfrowanie czeremchy przez paradoks -- "niewydane, bo wydane - odleciały" .   ta lingwistyczna gra słów ma w sobie niesamowity aromat.   Twojej poezji aromat!!!   z jednej strony to los "starych panien"  i płatkow czeremchy, które były bezpieczne w pąkach (niewydane  ) ale gdy tylko otworzyły się i oddały wiatrowi (zostały  wydane) - bez zwloki, natychmiast odleciały i zniknęły.   z drugiej strony to przecież genialna metafora samych wierszy, które wypuszczone w świat przestają należeć do autora.     ten zmysłowy błysk dymu i złotych nausznic, a na koniec ta przejmująca, chłodna obojętność natury, która "zdaje się nie zauważać" ludzkiego przemijania.....   wielkie uznanie za tę dojrzałosć.   głęboki ukłon dla Twojego talentu.   :)
    • Niechaj przynajmniej odsapną i trochę odsępią zanim zadrapią, drapną, nadepną i za nim wdepną.     Warszawa – Stegny, 24.05.2026r.      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - myślę że wiemy czego chcemy  - ja tak mam -  gorzej gdy ktoś               nie wie czego chce marudzi - tak sądzę - miło że czytałaś - dzięki -                                                                                     Pzdr.gorącym majowym dniem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...