Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

choć jedno słowo niech utkwi w pamięci...

zak stanisława
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

zak stanisława

zak stanisława

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano
Wiara nie jest pragnieniem, ona jest wolą, daje siłę. (Coehlo)

Zapamiętaj choć słowo z tych wierszy,
które wysyłam w zbyt grubych kopertach.
W plewy pustosłowia rzucam ziarna treści,
wytrwale wierząc, że pragniesz ich słuchać.

Przyznam się szczerze, że lubię gdy czytasz
wgłębiając się w treści moich rozmyślań.
Czasem do serca niepokój się wkrada;
czy dobrą w tobie znalazłam przystań.

Wyciągam ręce czekając oparcia
lecz szczerej więzi brak między nami.
Jeżdżąc po świecie, każdą przygodą
wypełniam przerwy między wersami.

W zgubnym pośpiechu depczę roślinność.
Łamię drzewa o mocnych korzeniach.
I stop krzyczę szalonemu światu
biorąc w dłoń twarze zesztywniałe w gniewach.

Nie szukam celu, bo z każdym krokiem
dążę do tego co nieuniknione.
Na przekór otaczam się pragnieniami,
które z reguły nie są spełnione.

na słowo szczęście nie dam się nabrać
nas dwoje- jednostronne kochanie.
Perły wyławiam z wątków półprawdy,
choć pragniesz zrobić mi mózgu pranie.

Uważnie się wsłuchaj w ułomne słowa,
niesione słów drżeniem, rozterką ducha.
Posyłam myśli strzępki, gdy nowa
klęczę przed bogiem zmieniona skruchą
egzegeta

egzegeta

Opublikowano
Opublikowano

Stasiu
zastrzegam się, że długich wierszy z reguły nie czytam;)
tu wyjątek robię szczególny;

"ze sterty wiersz" ---nie lepiej - "z tych wierszy"

"w za grubych kopertach" -----nie lepiej - "w zbyt grubych kopertach"

"lecz czasami niepokój" ----- nie lepiej - " lecz czasem niepokój"
"- wypełnia przerwy między" ----chyba - " - wypełniam przerwy między"

"depczę trawy i kwiaty" ---- nie lepiej - "depczę trawę i kwiaty"

Nie szukam celu, bo z każdym krokiem
dążę do tego co nieuniknione.
Zewsząd otaczają mnie pragnienia
one pozostają niespełnione.

ta strofa bardzo mi się podoba, zwłaszcza dwa pierwsze wersy


dalej
"niesione drżeniem powiek"---- nie lepiej - "niesione drżącym głosem"

To tyle egzegetowych "mądrości" ;)))
Pozdrawiam

PS. narazie nie komentuję przesłania,
skupiłem się na sformułowaniach

IN

IN

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wbrew temu co kiedyś napisałam, wyjątki od reguł nie są takie złe...;)
u Ciebie też przesilenie jesienne?
cmoook! :)))
Lena Achmatowicz

Lena Achmatowicz

Opublikowano
Opublikowano

drugi raz się przymierzam. znalazłam dobrą złotą myśl:
Jeżdżąc po świecie, każdą przygodą
wypełniam przerwy między wersami.

-
jest jeszcze pointa, w której jakoś nie leżą mi te kropeczki.

klęczę przed bogiem zmieniona w ...
oczywiście nie mój wiersz i być moze pauza na końcu wiersza nie wystarcza i wielokropek musi zostać, jeśli nie, mam na to rozwiązanie:

klęczę przed bogiem zmieniona

--
serdecznie pozdrawiam
lenka

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Marek.zak1
      Ona wymarzona 2. Wierna

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Zawsze warto mieć złudzenia. choć pewności nigdy nie ma.    
    • Berenika97
      Drapieżnik

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Wiersz genialnie oddaje fizyczne odczucia towarzyszące koszmarom. To walka z własną biologią, która staje się więzieniem. Obrazuje frustrującą niemoc. Miasto w tym utworze nie jest tłem - to antagonista.To nie człowiek zna miasto, to „ulice rozpoznają mnie szybciej”. Miasto ma krew, oddech i pamięć. Asfalt „zlizuje imię z dokumentów”. To sugeruje, że lęk dotyczy nie tylko fizycznego zagrożenia, ale całkowitego rozmycia się ego. Podmiot staje się „porcją” konsumowaną przez przestrzeń. „Drapieżnik” podążający za bohaterem jest uosobieniem nieuchronności. On czeka. To sugeruje, że drapieżnikiem może być czas, śmierć lub własna przeszłość (lęki, o których „bruk wie, zanim zdążę pomyśleć”). To walka z czymś, czego nie da się pokonać dystansem, bo to coś jest częścią „scenariusza” snu. „Każdy krok ciągnie się, jak źle postawione zdanie, którego nie da się cofnąć” - Sugestia, że życie (lub sen) jest formą zapisu. Błąd popełniony raz (w ruchu, w decyzji, w słowie) staje się nieodwracalnym ciężarem. To wprowadza motyw winy lub poczucia błędu egzystencjalnego. Zakończenie wiersza uderza w nuty grozy. Pył pod paznokciami to motyw przenikania się światów. Sugeruje, że trauma lub doświadczenie „miasta-koszmaru” jest realne i zostawia fizyczne ślady. Dla mnie to wiersz o bezbronności człowieka wobec własnej podświadomości, która potrafi stworzyć więzienie bardziej realne i duszne niż betonowy świat za oknem. Jest świetny, bo można go interpretować na kilku poziomach - psychologicznym, metafizycznym oraz czysto sensorycznym.
    • Berenika97
      Sklep pana Kumara

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Lenore Grey   Świetna historia o tym, jak czasem dostajemy dokładnie to, o co prosimy - tylko nie w sposób, jakiego się spodziewaliśmy. Morał - nigdy nie zadawaj pytań egzystencjalnych, gdy jesteś zdenerwowany. I zawsze czytaj regulamin przed zapłatą. Zakończenie z krokodylem to idealny akcent!  Pozdrawiam     
    • bazyl_prost
      daj mi czas

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @hollow man to chyba zrozumienie i poprawa
    • Berenika97
      Horyzonty

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @MIROSŁAW C.   Bardzo dziękuję! Pozdrawiam.  @Rafael Marius Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :) 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...