Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Gwiazdy i planety
Stańcie na chwilę
Na tę jedną chwilę
Której powiem-trwaj!

Chcę sie nacieszyć Nim
Tak jak cieszy się wiatr...
Jest teraz obok mnie
Jest pokarmem mojego ciała.

Czuję już mocny puls
I dreszcze wędrujące
Po ciele,już zatapiam się
W jego ramionach

Już burzy się krew
Która zorzę ozłaca
Tak ogień trawi nas
To jest ta chwila...

Języczki złączone w ślimaczka
I dotyk na dotyku
Oplecieni szalem aksamitnym
Zasypiamy

Noc ma swój kraj niebieski
Tęsknotę pragnień unoszącą
Więc chciałam zatrzymać czas
Który się właśnie skończył

Gwiazdy i planety powracają.

Tak potrzebowałam Tej miłości
Za oknem pejzaż-mroku i nocy
Kolejna samotna noc
Noc bez Ciebie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



jakby się liczyły tylko to co się czuje, to każdy kto coś czuje pisałby poezje, niestety to nie takie proste

nie tylko znawcy poezji, ale też kompletni amatorzy wyczuwają w wierszach mimowolnie rytm i jest on bardzo mile widziany w tekstach
sylabizacja też jest dobrą sprawą, wyszukane rymy, niebłahe słowa, dobry smak, coś nowego, ogólne ujęcie graficzne - to wszystko również się liczy i nie zapominajmy o tym

można napisać:

tęsknię za tobą jak cholera
bo taki zły jest ten świat


lub:

kochanie karmię się łzami
niema cię - tęsknię za nami


ale wszystko zależy od gustu, jeśli ktoś podnieca się czyimś "o Boże" wyznaniem prostym uczuć
to znaczy, że tego brakuje mu najbardziej, do tego stopnia, że nie patrzy na nic innego

od pewnego czasu przyjmuje się definicje wiersza praktycznie taką, że wiersz to tekst mający podział na wersy, przepraszam zadowala was to??



pozdrawiam serdecznie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



wybacz twoją opinię już znam hehe ;]

a ja nie chce czytać buraka ;] wolę i wybieram coś bardziej ulotnego tekst karmiący i duszę i umysł


pozdrawiam


PS a kto tu mówi o wyobraźni, każdy ją ma tylko nie każdy potrafi jej użyć
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



wybacz twoją opinię już znam hehe ;]

a ja nie chce czytać buraka ;] wolę i wybieram coś bardziej ulotnego tekst karmiący i duszę i umysł


pozdrawiam


PS a kto tu mówi o wyobraźni, każdy ją ma tylko nie każdy potrafi jej użyć

Cecylio-czekam aż mnie nakarmisz:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



wybacz twoją opinię już znam hehe ;]

a ja nie chce czytać buraka ;] wolę i wybieram coś bardziej ulotnego tekst karmiący i duszę i umysł


pozdrawiam


PS a kto tu mówi o wyobraźni, każdy ją ma tylko nie każdy potrafi jej użyć

Cecylio-czekam aż mnie nakarmisz:)



Nie możesz sięgnąć do poezji? Do poezji prawdziwej a nie tylko wypocin z tego forum? Tu nie znajdziesz nic co nakarmi twoją duszę czy rozum, mało kiedy zdarza się taki wiersz, ale warto na niego czekać.... Ja nie jestem poetą, nie karmię...


pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



nie chodzi o pisanie, chodzi o karmienie swojej duszy. Nie nakarmisz jej swoją poezją! to jest nieracjonalne, a pisać to co się czuje może każdy, ale na ten temat już gdzieś robiłam wywód pod twoimi wierszami ;]

jeśli piszesz dla siebie, to po co publikujesz? powiedź mi?? jeśli nie chcesz nic przekazać czytelnikowi, prócz tego że robi się mu żal uczucia, albo peela


pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


No i po co ta klotnia?
Krytyke nalezy przyjmowac, bo ona ksztaltuje nie tylko nasze umiejetnosci, ale i nasz charakter. Pokora to dobra rzecz.
Mnie nie wzrusza to , co piszesz Kaju i wszystkie Twoje wiersze traktuje, jak zupelnie odrebna czesc tego forum. Mimo wszystko widze, ze troche sie zmieniaja Twoje "dziela", cieszy mnie to i moze jeszcze kiedys cos przypadnie mi do gustu. Rzecz w tym, zeby sluchac i nie uciekac od dobrych rad... Bo wierz mi, ze nie chce sprawiac Ci przykrosci, a po prostu doradzic tak, jak i mi radzono i do dzis sie radzi. Ja chwale sobie konstruktywna krytyke, a denerwuje mnie chamstwo - kazdy ma prawo do pisania, tak jak i kazdy ma prawo do napisania gniota :) Grunt to umiec powiedziec sobie - to jeszcze nie to.
Pozdrawiam i zycze milego dnia :)
Ala

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Mitylene   Wiersz jest gęsty od obrazów - metafory nakładają się na siebie szybko, jedna za drugą. Jakby podmiot liryczny sam był w tym stanie między jawą a snem. Najpiękniejszy fragment to dla mnie ten wiatr, który "szaleńczo odnajduje spojrzenie" - to bardzo nieoczywiste połączenie, wiatr jako pośrednik między dwiema osobami, coś nieuchwytnego co jednak trafia dokładnie tam gdzie trzeba.   Bardzo mi się podoba. :)
    • choć zdaje sobie sprawę jak ciężko z nim wygrać bo on najczęściej tasuje i rozdaje sfałszowane karty nigdy mu się nie poddam tylko zawszę będę walczył by w końcu zrozumiał że prawda to nie grzech
    • @Andrzej_Wojnowski   Wiersz mówi pięknie o miłości. Ten niedokończony taniec z pierwszej strofy to świetny punkt wyjścia - nie tłumaczy się czemu był przerwany, po prostu proponuje - dokończmy. Jest w tym coś bardzo subtelnego, jakby podmiot liryczny przeszedł już przez wszystkie etapy żalu i wyszedł z nich z wyciągniętą ręką zamiast z pretensjami. Miłość nie zgasła, tylko czeka pod powierzchnią, i wystarczy ruch - dosłownie, krok w tańcu - żeby ją obudzić. To bardzo zmysłowe i jednocześnie bardzo czułe.
    • @Nata_Kruk   Świetnie ujęłaś proces, w którym myśl musi najpierw okrzepnąć, zanim stanie się działaniem. Podoba mi się ten paradoks - "czas potrzebuje czasu"- idealnie oddaje naturę cierpliwości. Urzekła mnie ta metafora kruszyny w ciemnicy, która z czasem nabiera mocy. To bardzo budujący obraz dla każdego, kto czuje, że jeszcze nie jest gotowy, by ruszyć naprzód - przypominasz, że każdy z nas potrzebuje chwili na "ukołysanie", zanim rzuci się w nurt życia. Piękne i kojące!
    • @Migrena   To utwór o ogromnym ładunku somatycznym i metafizycznym - jak niemal fizycznym zapis doświadczenia, w którym erotyka miesza się z transcendencją.   Pokazuje bliskość tak intensywną, że tożsamość przestaje mieć znaczenie a dwoje ludzi przestaje istnieć jako osobne byty.   Niesamowite metafory - „Ciemność ma masę” - ciemność jest tu substancją, która dotyka, osacza, waży. Ciemność to główny aktor, który spaja ciała w jedno, odbierając im imiona i tożsamość.   Końcowy wybuch świata z tej ciemnej, ciasnej wyrwy robi ogromne wrażenie.   Uderza też fizyczność tego tekstu - kręgosłup wbity w kręgosłup, krew, puls, wrzące srebro.   Niezwykle mocny wiersz o zatraceniu. To poezja, którą czuje się na skórze. Świetny! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...