Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

z nadajnikiem u szyi piramidalny świat
fantasmagorią w piórach, poczynasz tak - dzieje

pogmatwane i zmięte - wspomnienia, przyszłość, czas
na jednego człowieka - to za wiele - światek

wojna - czym od pokoju się różni? - tak niczym!
ludzie, praca krew i śmierć - na jednego wiele...

zęby poranka, na nim koisz swój uśmieszek
życie - owszem, jest takie, tylko czyje i gdzie?

w serialowej roli - Bóg
twój przyjaciel, prosty chłop
szukasz w nim odbicia dni
wyżłobionych w dłoniach twych

w ścieżkach zagmatwanych
w chlebach rozkrajanych
w listach napisanych
w słowach zaśpiewanych

jednego bezpiecznie szukamy...
wypatrując sztormu na morzu ...

Opublikowano

Tak zapytam?co to jest 'światek'
Tak rozumuje jak jakiś malitki świat
Wojna od pokoju,według Ciebie się różni niczym?
Ja jestem innego zdania
Wojna to krew,to zwłoki
Pokój-to miłość i ona jest nieoceniona
Podoba mi siędalszy wiersz
od'w serialowej roli -Bóg'
do końca i w tym widzę sens
początek dla mnie jest bez sensu
Pozdrawiam milutko

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



to przeczytaj go parę razy, może znajdziesz sens a i spójrz na tytuł! ;]


pozdrawiam

PS jeśli coś jest trudne do odczytu, od razu ci się nie podoba, to tak z moich zauważeń, a szkoda, bo czasem warto pomyśleć przemyśleć i wydobyć sens
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



więc proponuję harlekiny nie poezje ;] poezja jest po to, by człowiek mógł się zastanowić nad swoim życiem, coś zmienić, zadumać się, pomyśleć, użyć organu zwanego mózgiem :) (polecam teraz z tej strony przyjrzeć się wierszom) :)


pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...