Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

z nadajnikiem u szyi piramidalny świat
fantasmagorią w piórach, poczynasz tak - dzieje

pogmatwane i zmięte - wspomnienia, przyszłość, czas
na jednego człowieka - to za wiele - światek

wojna - czym od pokoju się różni? - tak niczym!
ludzie, praca krew i śmierć - na jednego wiele...

zęby poranka, na nim koisz swój uśmieszek
życie - owszem, jest takie, tylko czyje i gdzie?

w serialowej roli - Bóg
twój przyjaciel, prosty chłop
szukasz w nim odbicia dni
wyżłobionych w dłoniach twych

w ścieżkach zagmatwanych
w chlebach rozkrajanych
w listach napisanych
w słowach zaśpiewanych

jednego bezpiecznie szukamy...
wypatrując sztormu na morzu ...

Opublikowano

Tak zapytam?co to jest 'światek'
Tak rozumuje jak jakiś malitki świat
Wojna od pokoju,według Ciebie się różni niczym?
Ja jestem innego zdania
Wojna to krew,to zwłoki
Pokój-to miłość i ona jest nieoceniona
Podoba mi siędalszy wiersz
od'w serialowej roli -Bóg'
do końca i w tym widzę sens
początek dla mnie jest bez sensu
Pozdrawiam milutko

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



to przeczytaj go parę razy, może znajdziesz sens a i spójrz na tytuł! ;]


pozdrawiam

PS jeśli coś jest trudne do odczytu, od razu ci się nie podoba, to tak z moich zauważeń, a szkoda, bo czasem warto pomyśleć przemyśleć i wydobyć sens
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



więc proponuję harlekiny nie poezje ;] poezja jest po to, by człowiek mógł się zastanowić nad swoim życiem, coś zmienić, zadumać się, pomyśleć, użyć organu zwanego mózgiem :) (polecam teraz z tej strony przyjrzeć się wierszom) :)


pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 to się w głowie nie mieści jak dobry wiersz spłodziłaś tak nie przesadzam mnie zamurowało świetne metafory lekko napisane w tej ponurej scenerii nocy twego miasta. Mocna dojrzała poezja oszczędna w słowa a jednak niosąca ze sobą przejmujący dynamizm:   „Okna ryglowane ciszą. W dusznej bliskości mebli świat urywa się na progu. Noc - woda bez brzegu.”   Czyż tylko ta zwrotka nie daje pełni twojego przekazu?  sam tytuł jest dramatyczny Próg jest to słowo wielowątkowe. Doskonałe do filozoficznych rozważań jak przejście w świat intymny lub pozostanie w tajemnicy.  Ty nas wpuszczasz dajesz nam swoje ego:   „Wyżyma zmęczenie z koszuli. Liczy, ile ciepła dzień zabrał tym razem.”   po czym kończysz rezygnacją:   „Może wreszcie zatonąć.”   Ale czy napewno o te jednoznaczne zatonięcie chodzi? czy nie puszczasz do nas oka i czytelnik tonie ale w swoich myślach bo po cóż by było:   „On przynosi w kieszeniach cudzy wzrok i lepki kurz - nalot na spojrzeniu. W czterech ścianach zdejmuje twarz. Ostrożnie. By nie przerwać siebie."   ostrożnie przenosić swoje spostrzeżenia by zdejmując z siebie maskę uważać by nie obsypać codziennym kurzem wnętrza swojej intymności. To daje nadzieję na nowy dzień.    wiersz oniryczny a jednak do bólu realny z jego zapalnym migotaniem:   „Latarnia miga trzeci dzień. Ktoś przestał zgłaszać. Miasto pulsuje jak stan zapalny.”   i z nigdy nie zasypiającymi ulicami.   No no koleżanko                                 chapeau bas        
    • Taki los masz, ile z siebie dasz mówił dziadek, kiedy ludzie byli twardsi od ziemi.   Kto rano wstaje, ten dłużej się martwi.   Od mieszania herbaty nie zrobi się słodsze życie, ale człowiek lubi mieć wrażenie, że coś robi.   Gdzie cienko, tam pęka, najczęściej w środku.   I jeszcze: nie noś wody w sitku, nie proś świata o litość, nie wracaj tam, gdzie już cię nie ma.   Ludowe mądrości są jak stare płoty. Krzywe, spróchniałe, ale wciąż trzymają jakąś granicę przed nocą.
    • @Annna2 „To nic. Jek spsik i śpsiyw. Tajskno am Boże.”   umiesz zaczarować. Twoje słowa rozczulają i na długi pozostają w pamięci. I już wiem po co tu przyszedłem. Koisz mi serce i sprawiasz że marzę. Dziękuję za Twoją poezję.  Nic więcej nie jest mi potrzebne.    „Nic to. Sen mi się przyśnił i śpiew. Tęskno mi Boże.”
    • Maju, bajam i Maja bujam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...