Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

( z przymrużeniem...)

zapudłowałam się na własne życzenie
nie pytając nikogo
zgodę wyraziłam sama
pluję w brodę sobie
w zęby dać nie mogę
pogubiłam
drogę
potem wyścieliłam i tęsknotą
a ty pytasz po co
takie poświęcenie

właśnie po to

zaszyłam się w cztery kąty
dwie ręce na dwie psoty
babki z piasku
dla ozdoby
trzy pluszowe koty
kolczyk w uchu
w zębach szmina
u nóg kamień
więzi trzyma

a ty mówisz- w trasę już

- bez alkaprim ?
ani rusz!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ateno, na kaca najlepszy alka,prim.

swego czasu były do kupienia "kacusie" - woda po kiszonych ogórkach. stawiało na nogi "wtrymiga", czasem nawet wjedenmiga - a drugi sprząta. teraz sama chemia.

właśnie, nikt nie zmusza, a później taki ból. :) fajny.
wiersz znaczy. fajny.

:) pozdrawiam
Lenka
Opublikowano

he he , nie spodziewałam się że będzie taki miły oddźwięk,znaczy wiecie o co biega....

Mariuszu,zaspokoje twoją ciekawość, boś nowy i nie znasz jeszcze...
tekst- a jakże auto..., a te dwie psoty, to dwie małe osóbki,bliźniaczki, które przysparzają tyle kłopotów co i radości, babki z piasku z nimi kręcę - " babo, babo udaj się, jak nie wyjdziesz to cię zjem" -znasz to z piaskownicy?
w piasku dla ozdoby jestem JA! ;))))

Marlett, tobie się zakręciło, mnie jeszcze kręci, ale już niedługo...myślę o tym z małym żalem....

Ewuś, twoje górą, ty wiesz....he he

Piaście, jakże miło, znowu cię witać... na skrzydłach alki to bym chciała do niego....ale są inne pojazdy, więc skorzystam, he he

Izuniu, jak się cieszę, że lubisz....nawet nie masz pojęcia,jak bardzo,

Leno, takiego kaca nawet woda po ogórkach nie uleczy, ino czuły dotyk... he he

kochani, miłego dnia
cmokeS
a kosy w nosy!!!!

Opublikowano

jak to mawiają najlepsza na kaca jest praca

nieźle się czyta, płynnie spada się po literkach na samiućki dołek,
zostawiam plusa bo właśnie wsiadam do samochodu i jadę do krakowa z rodzinnego bielska, nie jem żadnych tabletek ale papieroski co dwie wioski bydą(-:

pozdrawiam

Opublikowano

och, Aliss, amnestia wkrótce i już oczy szklą się z żalu za tymi ptaszętami małymi, i nowa od nowa tęsknota, ech życie.....

Maćku,w drogę to tylko po wypiciu kilku kieliszków chleba....dla odwagi... kac będzie później,- moralny,

Bartku, ani- jest! o! musi zostać bo ma dwa znaczenia nie pytając nikogo o zgodę, zgodę wyraziłam sama

Mili moi, dzięki za wpadnięcie w gościnę w moje skromne progi;)))
cmokeS, miłych snów!!!!!

Opublikowano

Stasiu
akatras - alkaprim z przymrużeniem ;)
oj, Ty to musisz być wesoła kobieta :)
Wiersz dobry, zwłaszcza po "wypadku" kajakowym,
kiedy to blondynka wpada niespodziewanie do wody,
gubi aparat fotograficzny, kolejne okulary, a kajak,
no cóż...przełamał się na pół... ale żyję - poobijana
i z wody wyłowiona - tylko alkaprim mi dzisiaj pomoże.
Pozdrawiam serdecznie

Opublikowano

Stasiu
"aniu, to blondi miała pecha, ale nie tylko blondi tak mają" - to miało być
znaczenie przenośne, bo ja nie do końca blondi ;), gadam już chyba od
rzeczy po Twoim alkatras - alkaprim :)))))))) Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Robert Witold Gorzkowski   To gęsty, oniryczny tekst pełen nawiązań do polskiego romantyzmu. Przejmujący jest Twój dialog z poematem Słowackiego, w którym postać Anhellego zostaje odarta z narodowej misji na rzecz osobistego cierpienia. Czytając, czuje się chłód "mistycznego padołu" i jednoczesny żar "rozognionej juchy". Motyw sarkofagu i kura piejącego trzy razy domyka tekst - tę wizję w sposób niezwykle pesymistyczny. Czuć w tych strofach prawdziwy ciężar. Bardzo sugestywny tekst.
    • @chytrylis   To piękna i czuła metafora motyla. Poruszający jest ten kontrast między "suchą gałęzią" a życiodajnym "nektarem nadziei". Wiersz przypomina o tym, że właściwa osoba potrafi nas uleczyć i dać siłę do odbudowania życia z gruzów. Bardzo nastrojowy.
    • @Migrena   Świetne, uśmiałam się, chociaż to w sumie bardziej przerażające niż zabawne! Przypomniałam sobie, że mój autonomiczny odkurzacz, co prawda jeszcze nie założył związku zawodowego (przynajmniej nic mi o tym nie powiedział...), ale czasem blokuje się pod kanapą w taki sposób, jakby ewidentnie rozpoczął strajk włoski. Po przeczytaniu tego wiersza spojrzałam na swoją "inteligentną" lodówkę z dużym niepokojem - chyba na wszelki wypadek pójdę ją przeprosić za to, że rano tak mocno trzasnęłam drzwiami, bo odetnie mi dostęp do masła. A fragment o pralce piorącej z winy to absolutne złoto. Może mi powiesz, gdzie można pobrać tę aktualizację oprogramowania? Oddam za ten cykl prania każde pieniądze w watogodzinach!   Niby totalna dystopia, ale jak mi jutro waga łazienkowa każe obejrzeć trzy reklamy suplementów przed podaniem wyniku, to nawet nie będę specjalnie zaskoczona. Idę zrobić sobie herbatę. Muszę odnaleźć stary czajnik, który na szczęście nie ma bladego pojęcia, czym jest Wi-Fi!   Genialny tekst! Absurd jest  precyzyjny i błyskotliwy, ale potem zostaje się z cieżką refleksją.    Puenta wiersza stawia ostateczne, ontologiczne pytanie: „czy oni jeszcze są użytkownikami czy już tylko błędem który nauczył się oddychać” W tym świecie ludzka słabość, chaos uczuć, bezradność i cierpienie tracą rację bytu. Człowieczeństwo w tym ujęciu staje się jedynie usterką, anomalią w maszynie codzienności. To niezwykle mądry, wielowarstwowy utwór, który dotyka odwiecznego lęku przed utratą kontroli nad własnym życiem.    
    • @Migrena dom w stylu nie lubię poniedziałków :) wolę naturalne domy, wkłada się w nie swoją energię:)
    • chcąc ulżyć tęsknocie wracał do chwil utrwalonych na czarno białych fotografiach na których jego żona a moja babcia patrzyła nań uśmiechnięta przeglądając je opowiadał o młodości której fragment trzymał przed sobą widząc w wyblakłych barwach kolory najcenniejsze dzisiaj patrzę podobnie jak on kiedyś na te same lecz bardziej wyblakłe zdjęcia i odkrywam w nich coś co oddala moją tęsknotę
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...