Szlachetna Sosna

[Klaus Kalarus]

Wyrosła
choć opadów niewiele
sama użyźnia podłoże
pomaga zbożu rosnąć
nadaje kształt
zawija starannie w gazetę
i karmi nieprzeczytane dni
skleromorficzne ręce osłaniają szyszki
patrzy na kury krowy kaczki
jest im matką
nie pragnie być ozdobą betonowego krzyku
uśmiecha się do niej przydrożny Chrystus
prosi o radę
powódź jej nie powala
wraca z chustą na głowię i znów się zieleni
w słup uderza piorun
odtąd traci igły
ale z ufnością przyjmuje które jej dano
babcinym wzrokiem patrzy
wypowiada imię znaczące wszystkie imiona
które stały się muzyką na drodze
zaszumiały drzewa
w tle zawarkotał traktor
głucho zadźwięczała uzłocona Słońcem
sosnowa trumna

[Sylwester_Lasota]

lubię poezję nawiązującą do przyrody, ale ten wiersz, niestety, nie podoba mi się. nawet trudno mi powiedzieć dlaczego, ale nie. pozdrawiam serdecznie.

[Messalin_Nagietka]

sosna nie trumna
trumna nie sosna
stąd taka zgubna
Ci śpiewka doszła
MN

[Klaus Kalarus]

Tak Messa, ale trumna sosny, trochę tu religijnie wyszło.

[Marlett]

..a Dąb?

[Beenie M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dąb, Marlett, dla zamożniejszych :)

[Klaus Kalarus]

Dąb daje się do grobowca, a do grobu ziemnego sosnę, ale to jest tu zupełnie nieistotne.

[Marlett]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dąb, Marlett, dla zamożniejszych :)
Beenie!
Masz rację, jest różnica:))))