Niedoskonałosc

[mała pisarka]

Doskonałość naszej niedoskonałości
Ukryta w szarości koloru jutra.
Raz tak, raz nie.
Po coś i po nic.
Człowiek tak dla zabawy,
albo zabawa dla człowieka.
Beznadziejność istoty beznadziejnej
przejawiająca się w ciągłej pogoni
za perfekcją.

Człowiek jako śmieszna część
dość ogólnie pojmowanej układanki
zwanej życiem.
Kolejny dzień, kolejna aluzja,
A my wciąż tak samo ślepi, głusi, naiwni.
Dużo wielkich, pięknych słów,
Mało argumentów na ich potwierdzenie.

My, jako jedna wielka społeczność
Nieudaczników,
Uważających się za niewiadomo kogo.
Śmieszni, smutni, sympatyczni, samolubni.
Powtarzające się określenia zaliczane do oceny
Osobowości, nastroju lub humoru.
Nasyceni do szpiku kości
pojęciem czegoś lepszego
Od teraźniejszego.
Tak, jesteśmy beznadziejni
kiedy staramy się być idealni.

[mała pisarka]

Zgadzam się, ale nie bardzo rozumiem co to ma do wiersza.