Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

na własne życzenie

zak stanisława
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

zak stanisława

zak stanisława

Opublikowano
Opublikowano

zapudłowałam się na własne życzenie
nie pytając nikogo -o
zgodę wyraziłam sama
pluję w brodę sobie
w zęby dać nie mogę
pogubiłam
drogę
potem
wyścieliłam i tęsknotą
a ty pytasz po co
takie poświęcenie

właśnie po to

zaszyłam się w cztery kąty
dwie ręce na dwie psoty
babki z piasku
dla ozdoby
trzy pluszowe koty
kolczyk w uchu
w zębach szmina
u nóg kamień
więzi trzyma

a ty mówisz- wyjedź, zmień to
może komuś zrzednie mina

tylko po co -
pytam ja
co to komu da

Ewa_Kos

Ewa_Kos

Opublikowano
Opublikowano

Na własne życzenie można umrzeć szybko
tylko wtedy gdy całe morze wódki wypijesz
w krótkim czasie poczujesz taką dziwną lekkość
po ilości i mocy wiadomo że nie żyjesz:))

To tak dla równowagi :))))

IN

IN

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



zapudłowałam się
na własne życzenie
nie pytając nikogo - o
zgodę wyraziłam sama
pluję w brodę sobie
w zęby dać nie mogę
pogubiłam drogę

potem

wyścieliłam i tęsknotą
a ty pytasz po co

takie poświęcenie
--------------------------------
świetna zabawa, dzisiaj lubię mieszać
a teraz zmieszam sobie drinka... w nagrodę oczywiście
jak Ci się widzi mój mix, hę? ;)
IN

IN

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



zapudłowałam się na własne życzenie
nie pytając nikogo - o
zgodę wyraziłam sama
pluję w brodę sobie
w zęby dać nie mogę
pogubiłam drogę - potem
wyścieliłam i tęsknotą
a ty pytasz po co
takie poświęcenie

właśnie po to

zaszyłam się w cztery kąty
dwie ręce na dwie psoty
babki z piasku
dla ozdoby
trzy pluszowe koty
kolczyk w uchu
w zębach szmina
u nóg kamień
więzi trzyma

a ty mówisz - wyjedź zmień
to może komuś zrzednie mina

tylko po co -
pytam ja
co to komu (oj) - da/na/
;)
egzegeta

egzegeta

Opublikowano
Opublikowano

Dzień dobry Pani Stasiu

do INkowych miksów przyłączę się i ja

otóż:

zgodę wyraziłam sama
pluję w brodę sobie
w zęby dać nie mogę
pogubiłam
drogę

widzę tak:

zgodę wyraziłam sama
pluję w brodę sobie
dać nie mogę w zęby
pogubiłam
drogę

Pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      ich dom

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Świetne, uśmiałam się, chociaż to w sumie bardziej przerażające niż zabawne! Przypomniałam sobie, że mój autonomiczny odkurzacz, co prawda jeszcze nie założył związku zawodowego (przynajmniej nic mi o tym nie powiedział...), ale czasem blokuje się pod kanapą w taki sposób, jakby ewidentnie rozpoczął strajk włoski. Po przeczytaniu tego wiersza spojrzałam na swoją "inteligentną" lodówkę z dużym niepokojem - chyba na wszelki wypadek pójdę ją przeprosić za to, że rano tak mocno trzasnęłam drzwiami, bo odetnie mi dostęp do masła. A fragment o pralce piorącej z winy to absolutne złoto. Może mi powiesz, gdzie można pobrać tę aktualizację oprogramowania? Oddam za ten cykl prania każde pieniądze w watogodzinach!   Niby totalna dystopia, ale jak mi jutro waga łazienkowa każe obejrzeć trzy reklamy suplementów przed podaniem wyniku, to nawet nie będę specjalnie zaskoczona. Idę zrobić sobie herbatę. Muszę odnaleźć stary czajnik, który na szczęście nie ma bladego pojęcia, czym jest Wi-Fi!   Genialny tekst! Absurd jest  precyzyjny i błyskotliwy, ale potem zostaje się z cieżką refleksją.    Puenta wiersza stawia ostateczne, ontologiczne pytanie: „czy oni jeszcze są użytkownikami czy już tylko błędem który nauczył się oddychać” W tym świecie ludzka słabość, chaos uczuć, bezradność i cierpienie tracą rację bytu. Człowieczeństwo w tym ujęciu staje się jedynie usterką, anomalią w maszynie codzienności. To niezwykle mądry, wielowarstwowy utwór, który dotyka odwiecznego lęku przed utratą kontroli nad własnym życiem.    
    • violetta
      ich dom

      Przez violetta · Opublikowano

      @Migrena dom w stylu nie lubię poniedziałków :) wolę naturalne domy, wkłada się w nie swoją energię:)
    • Waldemar_Talar_Talar
      Wyblakłe barwy w kolorze

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      chcąc ulżyć tęsknocie wracał do chwil utrwalonych na czarno białych fotografiach na których jego żona a moja babcia patrzyła nań uśmiechnięta przeglądając je opowiadał o młodości której fragment trzymał przed sobą widząc w wyblakłych barwach kolory najcenniejsze dzisiaj patrzę podobnie jak on kiedyś na te same lecz bardziej wyblakłe zdjęcia i odkrywam w nich coś co oddala moją tęsknotę
    • Omagamoga
      Automat: pikle tu - butelki tam.

      Przez Omagamoga · Opublikowano

      a tam, o! atut,  tu tao mata
    • Migrena
      ich dom

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   Alu.   ale te konwalie......   wiem są fajne ale cholernie niebezpieczne.   nie trzymaj ich w domu.   też wolę od technologii zapach siana i lasu.   dziękuję Alu:)         @LessLove   mój Boże.   piękny Twój komentarz i ja za niego pięknie dziękuję:)   serdecznie pozdrawiam:)         @iwonaroma   dziękuję Iwonko:)   aż mnie samym szarpnął:)   ale dla poezji nie będę się oszczędzał:)   pozdrawiam:)            

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...