"Nie stąpię ni kroku..."

[Michal L.]

Nie stąpię ni kroku, bo cudna harmonia
Panuje tu wokół, tych dźwięków symfonia.
Wsłuchany w tę ciszę, błogością uśpiony
Przepłynę w powietrzu, twym głosem wodzony.

Nie zbliżę się wiele, bo lepiej w oddali
Jest usiąść i spojrzeć, na słońce co pali.
Ten wybuch wulkanu, ta lawa gorąca
To ciepło bijące wprost z mojego słońca.

Lecz słowa nie powiem! Bo cóż mogą one?
Gdy oczy me stale są w ciebie wpatrzone?
Godzina w godzinę, minuta w minutę
Odprawia me serce miłosną pokutę.

Raz zerknę na różę, jakże biedna ona,
Pobladła z zachwytu, choć była czerwona.
Co wokół urocze, nijak bowiem może
Spojrzeć na Twe piękno, w złocistym kolorze.

Tak z boku, niepewnie, w tajemnym sekrecie
Ostanę się wierny tej jednej kobiecie.
I serce pogrążę w odwiecznym marzeniu:
Bić mocno lecz tylko w jej światła strumieniu.

[Jerzy Rybak]

to ja Pana zaskoczę, a co;
po roku 1855 trochę się w poezji działo, naprawdę

/j

[amehob]

to ja dodam, że liczyłem zaimki, ale się w tym liczeniu pogubiłem, za dużo

trzeba jeszcze troszkę pracy w tekst włożyć

pozdrawiam

[Rafał_Leniar]

Ale widać, że autor ma potencjał.
Naprawdę czytałem o wiele gorsze debiuty.

Doradzę tylko: czytać nowoczesną poezję.
Po czasie powinno być lepiej ;)

To jest forum dla początkujących i takie teksty tutaj nie powinny nikogo dziwić.
Choć dzisiaj to już różnica między działem Z a P niemal całkowicie się zatarła.

Pozdrawiam.

[ksiazkowy mol]

jak na debiut nie jest źle. więcej czytaj i pisz. dojdziesz do sprawnego władania piórem.

pozdrawiam

jola :)