Dom...

[Pan poeta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

!!!!!!!


:)) rady. nie spodoba się panu. radzę wyrzucić wiersz, odczekać dzień i napisać jeszcze raz, od początku zbudować obraz na pomyśle. w najgorszym wypadku samo panu wyjdzie co się wykruszy, co zostanie, a co z innej strony się pokaże. w najlepszym odnajdzie pan równowagę formy i treści :)

pozdrawiam,
m.
no dobrze, gdy będę segregował w półrocznej diagnozie mojeje poezji wiersze, wrzucę go tutaj jeszcze raz, zupełnie innego...

[Jaro Sław]

Początek i koniec OK, środek taki poplątany....

Ja bym sie tam nie bał powtórzeń (w sumie to najstarszy znany zabieg tworzący poezję), jeśli ma jakieś uzasadnienie w rytmie, czy sonalizacji.....

(ludzi ludzi)

Myśl dobra - zawsze mówiłem: dom to ludzie.....

Tylko żeby taki obrazek sielski anielski nie wyszedł....

Środek do dopracowania, mniej dziwności, więcej treści - to tak na marginesie:
" piszą ludzkie stopy
przeżyć"

[Joanna_Soroka]

Pomysł jest, ale wiersz do przemyślenia i dopracowania, szczególnie druga i trzecia zwrotka.
A początek (chociaż nie jest zły) też by trzeba poprawić, bo wychodzi, że ściany zakładają rodzinę. Może odwrotnie :

zakładają rodzinę
powstają cztery ściany
wnętrze pachnie okruszyną
szczęśliwych ludzi

A końcówka może lepiej tak:

dom w człowieku
jest najpiękniejszy

I właściwie to już wystarczy. Czasem lepiej zrezygnować z niepotrzebnych słów.

[slawomir_zeromski]

pisz to co sam chciałbyś przeżyć, czego sam chciałbyś doświadczyć...

wiersz całkiem dobry...

[karolina rybińska]

Beznadzieja, jak inne pana ,,wiersze". Trudno, tak bywa....