Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Z upartej maski cieni wydobywały się
jak ze złowróżbnego ptactwa
nie dający spokoju pomruk, grożące skrzypienie
i oczy zaszyfrowanej twarzy
innym pięknem kobiety
po raz pierwszy dojrzane
we wrogiej tablicy dziurawego okna
czarnoksięstwa konfesjonału
gdzie odbywały się
delikatne rozmowy, chorobliwe spotkania
w kręgu niezliczonego zła
ciemne debaty na forum zaszłej nocy
w rozporządzeniu nieprzytomnego księżyca

To była bezlitosna dama
wyrażała dziką krew, zmieniony w inny
uporczywie dyskretny pocałunek
,uniewinniony jad na połyskliwej skórze
w godzinach posłuszeństwa królestwa

I jakaś nieprzyzwoita przykrość ją zawierała
pożądanie, obfity kształt ciała, absolutna władza
śniła w noc chorego nietoperza
wręczyła cykl atakującego skorpiona
w niepowołane, niczyje ręce w nieznajome nikomu ręce
zaczarowanego kapłana

Opublikowano

a co TO tutaj robi??? Do działu początkujących!

Naprawdę dużo trzeba by pisać, żeby wytknąć błędy. Tekst zawiera brzydkie metafory i zwroty ("tablica dziurawego okna", "domena nieprzytomnego księżyca" itp.), tworzy niejasne i niepowiązane ze sobą obrazy. Do tego jeszcze posiada pseudo-mroczny, przesiąkający kiczem klimat. Nic w tym nie ma, albo tylko ja NIC w tym nie widzę.

Do następnego.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dokładnie to też sobie pomyślałam.
A z wiersza nic nie rozumiem. Jest jakiś mroczny obraz, za bardzo mroczny i niegramatyczny, żeby można było wyiągnąć z niego jakieś wnioski. Dlaczego np. niemal wszystko w tej wyliczance jest zapisane w formie dopełniacza?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Uśmiechnięte myśli :)) to chyba te, które się człowiekowi wyrywają jakimś głośniejszym uśmiechem w miejscach ku temu nie wskazanym, jak np autobus. Oby takich było jak najwięcej.   Pozdrawiam :)
    • Dziś nie ma cię została sucha rozmowa i ogromny deszcz z chłodem   nie tęsknię gdyż spotkał mnie ciężar filozoficzny który z trudnością unoszę   szukam też wyjścia które mogłoby zatrzymać mój powtarzany błąd   zimno, które przeszło przez drzwi rozgościło się przyjemnie w płucach   lato schowało swój rynsztunek może jeszcze wróci  a z nim nowe opowieści które będą mi podróżą przez pewien czas.   
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Lepiej nie, lepiej niech będzie dziś, trudno, że czasami postanowienia zdają się jakieś mniejsze, lądują gdzieś na końcu zadań... to może te postanowienia wystarczy wzmocnić odpowiedniejszą godziną, albo nie obciążaniem aż tak tego lata...    Pozdrawiam :) 
    • @Toyer   Bardzo dziękuję!  Te słowa to dla mnie sama prawda. Wybaczenie sobie bywa najdłuższą drogą.  Serdecznie pozdrawiam. :)  @andrew   Bardzo dziękuję!    Dziękuję z całego serca za piękny wiersz i  oby te słowa się spełniły. Może kiedyś uda mi się być dla siebie milsza. :)  Serdecznie pozdrawiam. :)  @karenka   Bardzo dziękuję! To prawda, że siłę czasem łatwiej dostrzec z zewnątrz niż w sobie. Piękne słowa! Serdecznie pozdrawiam!  @Posem   Bardzo dziękuję!  Zgadza się - zaniedbywanie siebie ma wiele twarzy, nie tylko tę najbardziej oczywistą. Często to nadmiar obowiązków i brak czasu na odpoczynek.  Umiar to chyba najtrudniejsza sztuka w dbaniu o siebie. Miło, że wiersz skłonił do takich przemyśleń. Serdecznie pozdrawiam! 
    • @Wiechu J. K. Uciekam z sieci na przestrzeń nieokiełznaną i wracam z tym co tam odkryję. :) @Berenika97 Zaczęłam zauważać, że wirtual, jest dobry, ale odczuwania zmysłami mi nie zastąpi.  Bardzo brakuje bezpośredniego kontaktu.  @Poet KaDziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...