Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Witam
trafiłem tu via forum dyskusyjne
i powiem krótko, wiersz podoba mi się
co nie znaczy, że nie może być lepszy.
Ja czytam go tak:

Tancerka

palce skierowane w moją stronę
mówią dziwka splątana
sznurem szaleństwa
ich słowa muzyką
do niej wzrastają kwiaty bolesnego świata
boso tańczę na trujących kwiatach


i rzeczywiście - jak ktoś już radził - proszę korzystaj częściej lub tylko z Warsztatu
a potem z poezji dla początkujących.

Pozdrawiam serdecznie
z uśmiechem :)

Opublikowano

Forma inna sens ten sam.
Nie zależy mi tak na formie jak na sensie.
Tego tytuł pewnie już nie zmienię.
Ale z korzystam na przyszłości z rady.
Za którą serdecznie dziękuje.
Bo faktycznie moja wersja to taka rymowanka dla dorosłych.
Ale nie zmieniam utworów napisanych.
Tym bardziej zasugerowanych.
Pozdrawiam.
Ps: warsztaty to nie dla mnie.
Ja pisze wiersze jak taśma produkcyjna.
Zajmuje mi to chwile i tak zostaj.
Nie było by czasu na korekty warsztatowe.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



czegoś tu nie rozumiem
na forum wrzuciłaś temat, gdzie domagasz się komentarzy fachowców
/a propos - takim nie jestem / , a teraz piszesz, że zmian nie tolerujesz.
No to co, ktoś Ci zasugeruje lub nawet skoryguje, ale Ty tego nie uwzględnisz?
Zatem wybacz, ale domniemany krytyk literacki drugi raz już rad Tobie prawdopodobnie nie udzieli.
Ale to moje takie zdanie:)
Pozdrawiam
Opublikowano

To nie tak.
Na przyszłość zapamiętam twą rade, bo to cenna rada.
A wiersz nie zmieniam, bo tak jakoś.
Jak będzie płynął nowy ze mnie, to wtedy przyponem twe słowa i błędu kolejnego nie popełnię
Zrozumiałeś.
PS: Jako indywidualista nie mogę też przystać na twą sugestię zmian wiersza bo nie był by już mój.
Ale zapamiętam rade.
I dzięki bo cenna.

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Trollformel fandom czuwa !!!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      nie używam twarzoksiążki, ale znany jest mi ten rozpędzony roll'n'scroll- er. I nawet chyba wiem o co chodzi w wierszu 
    • @EsKalisia podoba się! Pokazujesz ciekawą stronę... siebie, jak już wspomniał przedmówca

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dobra liryka
    • „Wisło – Matko Polskości”   Wczoraj, w zadumie nad twoim brzegiem siedziałem, patrzyłem, jak z nurtem niesiesz srebrzyste wody, i dzieje twego istnienia w milczeniu rozważałem, widząc płynące, pełne liści, gałązki i kłody.   Jeszcze wczoraj, wśród lasów, pośród górskich skał, w szalejącej burzy srogiej, gdzie ulewa i gromy, dziś już płyniesz wśród ludzi, dokąd twój szlak cię wiódł, i spokojnie rozpościerasz się nad krajem znajomym.   Cicha jesteś w płynięciu, pełna dumy i harmonii, gdy słońce złoci fale twojej wieczornej wody. Lecz pod pozorem łagodności, pod zwierciadłem toni, skrywasz nieokiełznane wiry i kaprysy pogody.   Z mgieł Babiej Góry wzniosłej, z urwisk skalnych świtu, wyruszasz szmerem potoków i pieśnią kaskady, z rosy leśnych polan, ze źródlanego wykwitu, ze stromych zboczy, gdzie dojść nie da się rady.   Ileż istnień zabrałaś w swym nurcie głębokim, przez wieki byłaś świadkiem ludzkiego przemijania, ile wspomnień ukryłaś pod zwierciadłem szerokim: radości i zwycięstw, bólu oraz pożegnania.   Pamiętasz dawnych królów i polskości zaranie. Nad twymi wodami patrioci pieśniami śnią, gdy rodziło się państwo i narodowe trwanie, a ich słowa do dzisiaj w twoim szumie wciąż brzmią.   Bielą się twoje plaże w letnim słońca złocie, malują ciebie artyści na płótnach i kartach, poeci odnajdują uśmiech w twej różnorodności splocie, choć w twoich głębinach nie ma miejsca na żarty.   Wisło, rzeko pamięci, potężna i szeroka, rzeko ścieżek miłości i spacerów we dwoje, jak historia narodu — nieopisywalnie głęboka, swą dostojnością zdobisz naszych dziejów obyczaje.   Od źródeł aż po Bałtyk przez polską ziemię płyniesz, łączysz miasta i wsie, pokolenia w jedności, z każdym kilometrem majestatu przyczyniasz do opowieści splecionej z pamięci i polskości.   Płyń więc, Wisło, przez wieki, niezmienna w swoim biegu, niosąc świadectwo dziejów zapisanych w narodzie. Bo dopóki twe fale szumią na polskim brzegu, dopóty żyć będzie Polska — w pamięci, sercu i zgodzie.   Leszek Piotr Laskowski
    • @Charismafilos Może w tym wypadku prawd jest wiele, żadna zupełna? Albo prawda jest rezultatem różnych wektorów? A może złożeniem perspektyw z każdego punktu kuli?  - Synku, jak zbudowana jest ludzka osobowość? - To musisz sobie Tato wyobrazić kulę, której środek jest wszędzie, a obwód - nigdzie. Z innej strony są teorie, które mówią, że jedynym istotnym rozróżnieniem na poziomie osobowości jest aktywacja/brak aktywacji.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...