Epilog dramatu o Janie Pawle II

[Krzysztof Adam Meler]

Magia serca odrzucona
przez goryczy trud i śmiech,
cudnym szeptem uświęcona,
zdarta z wspomnień naszych łez.

Magia ciała wyrażona
cielesnością doskonałą,
której człowiek nie pokona,
bo istotą jest zbyt małą.

Magia duszy na ramionach
taka sama - w echach brawa
kona w sercu- na ambonach
tkwi jej bliskość i obawa.

Magia prawdy splugawiona
zaprzeczeniem doskonałym
pustym głosem obroniona,
choć w eterze tak wytrwałym.

Magia myśli przelękniona
między nami i przed nami
jak nadzieja odnowiona
na ucieczkę przed duchami.

Magia Polski uchybiona
przed ojcami i nad światem,
goni orszak Pigmaliona
bez wiwatów, ale z kwiatem.

Magia kwiatów odrodzona
w róży sercu krwisto-białym,
rada ciszą, położona,
przed Obliczem Doskonałym.

Magia pustki tak zmieniona,
że i serce magią staje,
między nami rozogniona-
to Twa gwiazda Magię daje!

[Krzysztof Adam Meler]

Przez pomyłkę skasowałem wcześniej umieszczony.
Chciałem "Edytuj", a wyszło: "Usuń".

Najmocniej przepraszam za błąd (i grafomanię;)).

Pozdrawiam - K.A.M.

[Cecylia Pierugg]

po co to tu umieszczasz?? przecież zaraz zasypią tą stronę setki grafomańskich tekścików o miłości i "o jak mi źle" albo "nie kocha mnie życie"
o zgrozo!
ty wiesz co sądzę o utworze :)


pozdrawiam

[Pan poeta]

dla mnie osobiście wiersz udany, dużym wyzwaniem jest pisać o tak wielkiej osobowości,
panu gratuluję sprostania temu wyzwaniu):

[Mr._Żubr]

Tak, wiersz udany.

"Magiczne" spojrzenie na wielkiego Człowieka. Lepsze od bredzenia o pokoleniu JPII, które notabene, moim zdaniem nie istnieje.

[egzegeta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Krzysztof
rymy rodem z pewnego miasta
prawie wszystkie

udrzucona- uświęcona
ramionach - ambonach
światem- kwiatem
odrodzona -położona
itd.

poza tym gdzieś tam na początku w dwóch wersach
nie doliczyłem do 8 zgłosek /tylko 7 /
Nie zawsze wiersz długi - dobry, lepszy krótszy z bardziej wyrazistą esencją
np. połączyłbym magię serca z magią duszy

Sens ostatniej strofy wyraźny, ale pomyśl nad tym, aby te 3 magie zredukować do 1.
Albo magia kwiatów w róży sercu :(
To tak z grubsza. Temat wzniosły, zatem wymagający zwłaszcza pracy nad rymami.
Pozdrawiam

[Maciek S]

Co do Żubra - pokolenie Jana Pawła II może i istnieje, ale członków takich prawdziwych, od serca, to jest tam...jednak nie istnieje.
Co do wiersza...to co mówiłem wcześniej.

Trzymajcie się!
Maciek.

[Oxyvia]

Krzysztofie, uważam, że ten wiersz akurat nie jest zbyt udany. O rymach gramatycznych już pisał Egzegeta, więc nie będę powtarzać. Wiersz przegadany, za długi - to też już ktoś pisał. Nie mówi właściwie nic nowego, nic, czego bym wcześniej nie słyszała na temat Papieża. Jest katarynkowy, zbyt chyba prościutki jak na tak poważny i trudny temat.
Pozdrawiam.

[Krzysztof Adam Meler]

Rozumiem uwagi.

Za wszystkie dziękuję.


Istotnie temat poważny, a treść cienka.


Pozdrawiam wdzięczny.

[Iwona Politowska]

Rymów nie lubie (częstochowskie...ale ja lubie Twoje wiersze i już zapomniałam o złych rymach ;).
Sama czasem jak się za rymy brałam to mi tak wychodziło...) i dlatego czekam na białą jakąś propozycje;)
a jeszcze szczególik:
"to Twa gwiazda Magię daje!", "Twa"...mi się nie podoba, Twoja brzmi mi lepiej;)
jednak temat wspaniale uchwycony...i wszystkie te magie...pięknie

pozdrawiam I.P.