****

[Klaus Kalarus]

Słońce szumi po oczach pulsującą kratą.
Przyczajony za nią strach w nozdrza chciwie zadął;
I ból uczułem siwy, jakby odmłodniały-
Lał moje dawne winy w posągi ze skały.

Zobaczyłem w śnie wilczycę napęczniałą jak stos słów.
Maro, czemu mnie dręczycie, owinięta w mleczny kożuch
Małych, ludzkich złych galaktyk, płytkich czarnych dziur pamięci?
Lekki podmuch, wiatru dotyk, prosto, cicho nią zakręcił.

Skrajnych światów nikt nie wyśni w chłodnym czasie nocnej pory -
Wstały czarno białe myśli, znów oblekły się w kolory.
Nikt mi tutaj nie poradzi, na nic słońca i księżyce
Jak mnie po nich nie prowadzi moja słodka Beatrycze.

[Mari Paz Jimenez Luque]

Dobry równy rytm - w sam raz na nudny slam.

[Mirosław_Serocki]

masakra

[Oxyvia]

"Zobaczyłem w śnie wilczyc[color=#FF0000]e[/color] napęczniałą jak stos słów." - chyba literówka?
Nic nie rozumiem, chociaż czytałam ze trzy razy. I gorsza sprawa, że nic mnie nie zatrzymało, nie poruszyło, nie zagrało.
Ale to tylko moje wrażenie (czy też jego brak).

[Klaus Kalarus]

Takie tylko nawiązanie do Boskiej i do jej symboliki. Pomyśl Oxyvio, jestem ciekaw twoich interpretacji. A może za bardzo monotonne i mało twórcze?

[Oxyvia]

OK, jeszcze wrócę, ale już nie dzisiaj. Może sen poukłada mi te rozmyślania w jakiś ład.
Niektóre Twoje wiersze bardzo mi się podobają, a niektóre wcale. A Ty nie musisz się tym przejmować. :-)
Na razie.

[Mirosław_Butrym]

Słaby ten wiersz, poza tym parę nonsensów np: {Słońce szumi po oczach pulsującą kratą.} - jak do licha słońce może szumić i co to za stwierdzenie "pulsującą kratką" - dlaczego tak.{Przyczajony za nią strach w nozdrza chciwie zadął;} - jak stach może zadąć w nozdrza, wydaje mi się, że prędzej wedrze się w rozum.

[Klaus Kalarus]

Nie użył pan w ogóle wyobraźni, czytając ten utwór.