Zgubiłem się w sobie

[Mark Kitschmann]

Nagle wszystko przystaje w swym ciągu
Gasną świece w kościele bez ducha
Tramwaj spóźnia się o całą wieczność
W moich wierszach nadzieja usycha
Gdzie tą duszę zachwianą podziałem?
Co to było, ten moment za życia?
Tak uciekło, jak sen niemożliwy
Czy nie wyjdzie wspomnieniem z ukrycia?

[Anna Siedem]

Witaj
ciekawy wiersz, pewnie coś można mu zarzucić od strony technicznej,
ale ja nie jestem od tego specem, więc zostawiam to innym.
Dostrzegam tutaj bardzo trafne słowa:
"Gasną świece w kościele bez ducha" - poruszająca prawda
i jeszcze to: "sen niemożliwy" - piękne określenie
Życzę pogody Ducha i pisz następne wiersze

[Marlett]

Marku!
dla mnie ten wers najciekawszy;

Czy nie wyjdzie wspomnieniem z ukrycia?

Radości.

[Atena]

mało przejrzyście, ale ma sens. ładnie by było nad nim jeszcze trochę popracować.
pozdrawiam

[Jacek_Suchowicz]

Pisany 4/6 - interesujący.
"Gdzie tą duszę zachwianą podziałem?" - piszesz jako Mefisto bub Belzebub?


Pozdrawiam Jacek - SGA

[Mark Kitschmann]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Często w wierszach wypływa ze mnie agresja. Nigdy otwarta - raczej tłumiona, gdzieś jako dygresja...
Często staram sobie wyobrazić osobę, która przeżywa bardziej dotkliwie to, co ja właśnie przeżywam pisząc dany wiersz. Trochę staram się "bawić" w aktora. Skoro mam zamiar np. "wygarnąć" Światu jego błędy, to najlepiej zagrać szatana... ;)

Mam nadzieję, że pomogłem nieco w interpretacji.

Dziękuję też wszystkim pozostałym za pozytywne opinie. Sprawdziła się zasada, że wiersz powinien przeleżeć w szufladzie dłuższy czas.

Pozdrawiam!