„Pasożyt”
Tak! – czuję się jak pasożyt
tego świata przegiętego,
poprzez ten ludzki niedosyt,
zachłanności w nas każdego.
Naszego nienasycenia,
tej marnotrawnej natury,
wszystkiego chcenia i chcenia –
od wielkiej do małej bzdury.
Od czystej wody strumienia
do umywalek ze złota,
od możliwości chodzenia
po latanie w samolotach.
Bezrefleksyjne zniszczenia
pozostawiane naturze...
Bez chwili zastanowienia
stąpamy po chwiejnym murze.
Ile on jeszcze wytrzyma
ludzkiej głupoty pazernej?
Ledwie się w pionie już trzyma
w postawie tej naszej biernej.
Podchodzimy do tego luźno,
nawzajem się niszcząc sami.
Zrozumiemy już za późno,
że byliśmy pasożytami.
Leszek Piotr Laskowski
@Poet Ka - jak Wena Ci podpowie jakiś ładny tekst - a mnie się spodoba - to bardzo możliwe, że jeszcze raz dam się skusić na stworzenie z niego piosenki :-)))
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się